hallo, ik ben een jongen van 19 jaar en ik studeer.
Mijn (ex?)-vriendin is ook 19 en ze is onlangs met haar studie gestopt.

Mijn probleem is een lang verhaal dus laat ik beginnen bij het begin.

afgelopen donderdagavond zou ik naar haar huis gaan. We hadden om 23.00u afgesproken. Vervolgens kreeg ik een sms van haar dat ik beter om 23.30u kon komen omdat er iemand was(diegene ken ik, dus ik zag daar t probleem niet in). Desalniettemin, ik kwam gewoon om half 12 aan en verder verliep alles gewoon goed.

Dag erop ,hadden we afgesproken dat ik in avond haar nog een keer zou bezoeken, kreeg ze te horen dat ze niet werd aangenomen voor haar droombaan. Zij was erg boos en wilde geen gezelschap van mij die avond. Dat leek me begrijpelijk en vroeg haar of ze het zeker wist. Ze zei dat ze even alleen wilde zijn, nou ok..geen probleem.

Enkele uurtjes later bel ik haar op, zegt ze dat ze niet kan praten omdat er iemand is.. Ik vroeg heel normaal:''o wie dan?''
Zij voelde zich opeens beledigd, en ik zei dat ze me maar moest bellen zodra ze tijd had.. ik ging met mijn maten wat drinken/chillen. Vervolgens belt ze me op en zegt ze dat het gewoon een vriendin was die bij haar was, ik zei dat t mij niet uitmaakte wie het was..mijn probleem was dat ze zei dat ze geen gezelschap wilde van haar eigen vriendje notabene en wel van iemand anders. Ze bood haar excuses aan en ik zei dat ik plannen had voor die avond en er dus vandoor moest, we zouden maandag weer afspreken.

Toen ik dit tegen mijn maten vertelde zeiden ze dat ze misschien wel vreemd zou gaan.. dat zou ik nooit van haar hebben gedacht maar toen bedacht ik me dat er 1 ander jongen is met wie ze heeeeeel erg vaak chillt. Zij zijn samen zelfs 4 dagen naar portugal geweest terwijl wij een relatie hadden, daar deed ik totaal niet moeilijk over.

Nou, maandag belde ze me om te vragen hoelaat we zouden afspreken. En ik vroeg wat haar planning was voor die dag zodat we een juiste tijd konden afspreken, zij zei dat op dat moment die ene jongen van portugal-reis bij haar thuis was. En dus spraken we rond etenstijd af omdat het ons beiden uitkwam.

Hele weekend had ik een naar gevoel in mijn maag over die jongen en de vreemde acties die ze normaal gesproken niet doet (telefoon opnemen met:''Hallo met....'' als hij erbij is.. tewijl ze normaal gesproken gewoon:''hey'' zegt)

Maandag confronteerde ik haar dus met de vraag of er misschien wat speelt tussen hun.. daaruit volgde een grote ruzie tussen ons. Ze ontkende het en ik geloof haar ook, zij is inderdaad niet de type die vreemd zou gaan.
Al met al, zij kwam met de opmerking dat ze in juli weggaat op reis, in haar eentje, en het haar niet boeit of ik met haar nog heb ofniet.

Om van kwaad naar erg te voorkomen kwam ik met de beslissing dat we uit eten zouden gaan, dus we gingen samen naar een leuk plekje en we lachten weer zoals altijd. Ze zei dat ze graag met mij door wilt gaan enz enz.. al met al, we hebben elkaar vergeven en weer goed gemaakt.

Eenmaal bij haar thuis aangekomen gingen we een beetje bankhangen en er hing een goed sfeer, totdat die ene kerel met wie ze naar portugal ging opeens aanbelt. (22.45u ong.)
Hij had zogenaamd een boek bij zich die hij haar aan ging raden om te lezen (ze houd niet van lezen) en hij gaf haar fietssleutel terug omdat hij ergens heen moest. Ze hadden afgesproken dat hij die fietssleutel dinsdagochtend ofzo pas terugzou brengen.

Nadat hij vertrokken was werd ik boos en merkte ik wat jaloezie op bij mezelf. Terwijl ik me normaal gesproken nooit bedreigd voel door andere jongens.
Zij zei dat t klinkklare onzin was wat ik zei en wilde het uitmaken maar wist het niet zeker.. we sliepen er nog een nachtje over (samen in bed maar raakten elkaar niet eens aan)

Ochtend erop, vandaag dus, zeiden we nauwelijks iets tegen elkaar en ik maakte het uit met haar omdat we er allebei niet gelukkig van zouden worden (zij zou zich gedwongen voelen om met me door te gaan omdat ik er veel moeite mee zou hebben als we gingen stoppen.)

daarna begonnen we hevig met elkaar te zoenen enz enz totdat een vriendin van haar aanbelde, op die moment besloot ik om naar huis te gaan en alsnog hebben we afgesproken om elkaar donderdag nog een keer te ontmoeten om dit uit te praten/op te lossen.

ik heb aan haar gevraagd of hij wel weet dat zij en ik iets hebben, haar antwoord daarop was:''hij zal dat vast wel weten.'' Ik vroeg daarop, heb je het hem niet verteld dan? zij:''jawel''

Ik wil hem gewoon weg eerlijk gezegd, vertrouw hem voor geen meter...
Wat vinden jullie hiervan?
wat zijn de suggesties?
(sorry voor mijn grote lap tekst, veel dingen ben ik vast vergeten te vertellen en veel dingen zijn vast overbodig)

Zoek je een relatietherapeut in Hilversum? Kijk dan op: Relatietherapie Hilversum