Mijn partner en ik hebben al 13 jaar een relatie.En we hebben 3 kinderen.De jongste is 9 maanden.Onze relatie heeft veel ups en downs gekend.Constant problemen met werk en geld,wat een zware druk legt op onze relatie.Het was eindelijk een beetje stabiel en onze relatie was goed. Tot na de geboorte van de jongste.
Partner nieuwe baan nieuwe collega,s. En met 1 kon hij het direct goed vinden.Een vrouw.Veel mail en sms verkeer tussen hun. Wat dus verborgen werd gehouden voor mij.Ook al ging het alleen over het werk en een beetje dollen. Tot ik een sms las. En die sms moest lollig overkomen en stelde niks voor. Toch bleef het knagen en vanaf toen ben ik constant in zijn gsm gaan kijken. Hij beloofde er mee te kappen maar ging er mee door.Ondanks dat ik me er verschrikkelijk bij voelde. Maanden hebben we erover geruzied en toen was het klaar. We konden zo niet verder. In de tussentijd had hij doodleuk weer een ander gevonden om sms verkeer en gesprekken mee te delen. Een meid die vriendin(met vriend) wilde worden met mij,maar mij links liet en laat liggen. Ze bellen elkaar vaak en ik weet daar niks van.Ja nu wel na het zien van zijn factuur. Daar dus ook weer ruzie over. Ik vind het niet erg dat hij gesprekken heeft met het andere geslacht,maar wees daar dan eerlijk over en sluit mij niet buiten. We hebben een break gehad van 2 weken. En afgesproken dat ik niet meer zo jaloers zal zijn en hij wat meer aandacht aan mij besteed en mij er meer bij te betrekken. Sinds de dag van terugkomst,doet hij raar. Gsm staat op stil.gsm zit constant in zijn broekzak. Als ik vraag waarom? zegt hij je moet me gewoon vertrouwen.Hij toont totaal geen affectie. Geen kus,kroel enz. Als ik vraag waarom? dan moet ik dat zelf maar doen. Ik doe dat altijd maar wil dat het ook van zijn kant komt. Het probleem is ook dat hij vind dat hij niks verkeerds heeft gedaan en ik hem niet zo moet wantrouwen. Echter ik vind dat het een soort van emotionele ontrouw is wat hij doet en heeft gedaan. Nu zegt hij een muur om zich heeft gebouwd door mijn wantrouwen.
Ik wil hem dolgraag vertrouwen. Het is ook niet zo dat ik denk dat hij lichamelijk vreemd zal gaan met 1 van hun maar de aandacht die hun krijgen en ik totaal niet doet mij heel veel zeer.
Ik weet niet meer wat ik moet doen? Hem met rust laten(even) of hem juist veel aandacht geven?

Zoek je een relatietherapeut in Hilversum? Kijk dan op: Relatietherapie Hilversum

Hoi emotioneel-uitgeput

Je verhaal klinkt me zo bekend in de oren, heb de afgelopen twee maanden hetzelfde meegemaakt.
Alleen mijn man zei dat hij gevoelens had voor zijn collega en er was verder nog niets gebeurd.
Ik kan je alleen mijn verhaal vertellen hoe ik het heb aangepakt.
De afgelopen vier jaar zijn wij ook in een sleur geraakt en ook wij hebben drie kinderen en zijn 17 jaar getrouwd. Als je zo ongeveer richting 40 jaar gaat is er altijd een moment dat iedereen denkt dat het allemaal vanzelfsprekend gaat in een relatie.
Maar een gezamenlijke bankrekening en samen in een huis leven is niet genoeg.
Voor een vrouw is de zorg voor de kinderen het belangrijkste en tenminste zoals ik erover denk is een man anders dan een vrouw op dit gebied.
Een man wil graag altijd zijn ego gestreeld hebben ze willen ook veel vaker intimiteit dan een vrouw(uitzonderlingen daargelaten). Mijn ogen zijn echt geopend en ik weet dat ik mijzelf ook verwaarloosd heb de laatste jaren.
Waar je man opuit is geweest is een emotionele klik met iemand. Hij vertelde de problemen die jullie hadden(in zijn ogen) aan een collega en niet aan jouw. Daardoor ontstaat er een emotionele klik tussen een man en een vrouw. Wat je zou moeten proberen is het volgende(het werkte bij mij wel). Je moet van die onzekerheid af, hij heeft voor jouw gekozen en niet voor die collega, het gaat ook niet naar een aantal weken voorbij maar het gevoel ebt dan wel weg zodra jij meer aandacht aan je man gaat geven.
Je kunt als je een down gevoel hebt beter met iemand gaan praten die je in vertrouwen neemt(ik heb mijn moeder in vertrouwen genomen) dan het tegen je man zeggen, hij wordt dan down en zal dan naar zijn collega gaan om te praten, dat is juist wat je moet vermijden.
Ook je gaan interesseren voor hoe het met hem gaat en hoe ht op zijn werk was, ga 's avonds een blokje lopen hand in hand dat is ook een heel goed rust moment voor elkaar.
Ik ben geen psycholoog maar heb wel de ervaring die ik je mee kan geven en mijn man heeft gisteren tegen mij gezegd dat ht gevoel voor zijn collega bekoeld is. En dat dit mede te danken is aan onze relatie nu. Ik geloof ook niet in relatietherapie maar wel dat je de problemen die je hebt bespreekbaar moet gaan maken.

Heel veel sterkte en succes, ik hoop dat je er wat mee kunt
groetjes een lotgenoot maar wel een positieve

Hoi,

Hoe is het nu met jullie relatie gegaan?

groetjes luisterendoor

Is het nog goedgekomen?

Gr,
Annelies