Sinds 2,5 jaar heb ik een relatie met een vrouw die een stuk jonger is dan ik, en het loopt steeds slechter. Waar de schoen wringt, is dat zij naar m'n zin veel teveel praat en ik naar haar zin veel te weinig. Er zit ook wel wat in dat ik te weinig praat, ik erger me aan dingen, haal m'n schouders op en ga iets anders doen. Een keer in de zoveel tijd ontplof ik dan, gooi alles eruit wat ik op mijn lever heb, wacht tot de boel na een paar dagen gesust is en ga weer verder zoals ik altijd deed.

Ik merk dat de uitbarstingen langzaamaan wel heftiger worden en ook vaker komen. Dit wil ik niet meer en daarom heb ik gezegd dat ik wil dat ze weg gaat. Juist omdat ik geen tegengas geef, veel te makkelijk ben en m'n mening erg makkelijk laat beinvloeden. Zij wilde namelijk samen met mij in relatietherapie, maar ik ben vooral bang dat zij dan in therapie is en ik ernaast zit en me erger.

Ze vraagt me wel eens naar m'n jeugd, of ik dan veel liefde kreeg, of juist niet, maar ik weet daar weinig tot niets meer van. Ik denk dat ik altijd een beetje een eenling ben geweest, een watje die wel z'n mening had, maar die nooit uitsprak.

Waarom ik hier zit en dit verhaal tik, is even ingewikkeld als simpel. Ik ben nu midden-30 en heb nooit echt een relatie vast kunnen houden, was na een tijdje uitgekeken op de ander. Dit is niet alleen zo geweest met liefdesrelaties, maar ook in vriendschaps- en arbeids-relaties. Ik zou willen weten of iemand mij kan helpen op een langdurige manier relatie's te onderhouden. Met langdurig bedoel ik op een manier waarbij het vanuit mijn gevoel komt en het niet een kunstje is wat ik leer en dat elke keer uit de kelder komt wanneer dat nodig is.

Lariks schreef:Sinds 2,5 jaar heb ik een relatie met een vrouw die een stuk jonger is dan ik, en het loopt steeds slechter. Waar de schoen wringt, is dat zij naar m'n zin veel teveel praat en ik naar haar zin veel te weinig. Er zit ook wel wat in dat ik te weinig praat, ik erger me aan dingen, haal m'n schouders op en ga iets anders doen. Een keer in de zoveel tijd ontplof ik dan, gooi alles eruit wat ik op mijn lever heb, wacht tot de boel na een paar dagen gesust is en ga weer verder zoals ik altijd deed.

Ik merk dat de uitbarstingen langzaamaan wel heftiger worden en ook vaker komen. Dit wil ik niet meer en daarom heb ik gezegd dat ik wil dat ze weg gaat. Juist omdat ik geen tegengas geef, veel te makkelijk ben en m'n mening erg makkelijk laat beinvloeden. Zij wilde namelijk samen met mij in relatietherapie, maar ik ben vooral bang dat zij dan in therapie is en ik ernaast zit en me erger.

Ze vraagt me wel eens naar m'n jeugd, of ik dan veel liefde kreeg, of juist niet, maar ik weet daar weinig tot niets meer van. Ik denk dat ik altijd een beetje een eenling ben geweest, een watje die wel z'n mening had, maar die nooit uitsprak.

Waarom ik hier zit en dit verhaal tik, is even ingewikkeld als simpel. Ik ben nu midden-30 en heb nooit echt een relatie vast kunnen houden, was na een tijdje uitgekeken op de ander. Dit is niet alleen zo geweest met liefdesrelaties, maar ook in vriendschaps- en arbeids-relaties. Ik zou willen weten of iemand mij kan helpen op een langdurige manier relatie's te onderhouden. Met langdurig bedoel ik op een manier waarbij het vanuit mijn gevoel komt en het niet een kunstje is wat ik leer en dat elke keer uit de kelder komt wanneer dat nodig is.

lastig wij vrouwen willen praten houden niet van mannen die weg lopen.....

Beste Lariks,

Heb je al eens gekeken naar jullie communicatie?
Zij praat te veel, jij te weinig. Je trekt je terug maar je ergert je. Waaraan? En wat doet zij?

Zij wilde namelijk samen met mij in relatietherapie, maar ik ben vooral bang dat zij dan in therapie is en ik ernaast zit en me erger.

Spreek dit uit naar haar en mocht je besluiten in therapie te gaan benoem dit dan. Een goede therapeut zal je hierin serieus nemen.
Tegelijk neem je dan dit mee:

Ik denk dat ik altijd een beetje een eenling ben geweest, een watje die wel z'n mening had, maar die nooit uitsprak.

I

k ben nu midden-30 en heb nooit echt een relatie vast kunnen houden, was na een tijdje uitgekeken op de ander. Dit is niet alleen zo geweest met liefdesrelaties, maar ook in vriendschaps- en arbeids-relaties. Ik zou willen weten of iemand mij kan helpen op een langdurige manier relatie's te onderhouden. Met langdurig bedoel ik op een manier waarbij het vanuit mijn gevoel komt en het niet een kunstje is wat ik leer en dat elke keer uit de kelder komt wanneer dat nodig is.

Iemand kan je hier zeker mee helpen! Wat knap dat je hieraan durft te werken!

Sterkte en succes gewenst.

Groet

Paula Mitrovic
Psycholoog Delft