Hallo,
Ik ben een vrouw van 36, 2 kindjes van 1,5 en 4 jaar en weet niet meer wat ik met mijn relatie moet.
Al lange tijd zit ik niet lekker in mijn vel in de relatie, maar omdat er weinig gesproken/gecommuniceerd wordt, is dit iets wat vertaald is in sleur. Mijn man en ik leven langs elkaar heen. Hij vindt dit niet een slechte relatie en ik ben juist erg ontevreden. De gebreken die ik in onze relatie zie zijn: hij is erg negatief en zwart/wit, ziet nooit iets positiefs, hij heeft moeite met oprechte aandacht geven en vooral met daarover praten.
Nu ben ik 2 maanden geleden een oude kennis tegengekomen, waar ik verliefd op ben geworden... die verliefdheid is wederzijds. Afgelopen week is dit uitgekomen en nu is de grote vraag: blijven mijn man en ik bij elkaar of kies ik voor die ander. Mijn man heeft het gevoel dat ik niet heb gevochten voor onze relatie en dat dit zo uit het niets gebeurd, terwijl ik al langer spanningen voel, me niet goed voel in onze relatie en de echte liefde ben kwijt geraakt. Echter we hebben wel 2 lieve kinderen die het niet verdienen. We hebben de oudste inmiddels op de hoogte gesteld van dat papa en mama apart gaan wonen en ruzie hebben, maar heeft het nog zin om voor de relatie te vechten? Ik geloof zelf erg in dat samen zijn belangrijk is voor kinderen, maar toch niet tegen de prijs die je "eigen geluk" heet?
Mijn man wil nog wel gaan voor onze relatie, maar kan niet beloven dat hij me ooit weer vertrouwd, dat hij met ooit kan vergeven en of ie weer van me kan gaan houden, nadat ik hem bedrogen heb.
Is er iemand met een soortgelijke situatie? Ik kan zelf de keuze nog niet maken, ook omdat die ander nog in beeld is, waar ik enorm veel voor voel.
Heeft het zin om hier nog hulp voor te zoeken?
Zoek je een goede relatietherapeut in Rotterdam? Kijk dan even op: Relatietherapie Rotterdam
