Wil mijn vriend wel met mij trouwen?

Heb je een vraag voor lotgenoten of wil je gewoon even je hart luchten. Ga dan hier je gang!

Wil mijn vriend wel met mij trouwen?

door Aardbeitje90 » vr 09 maart 2018, 15:33

Hoi, ik ben nieuw bij dit forum. Om mij verhaal hier op te schrijven is voor mij een hele grote stap.

Mijn vriend en ik zijn in de zomer van 2018, 5 jaar samen maar ik weet niet of we dat gaan redden. We wonen 3 jaar samen. Mijn vriend is 26 en ik ben 29, hij is een vriendelijke goedlachse en vrolijke jongen. Zijn ouders zijn al 30 jaar getrouwd en hij heeft een zusje, hij heeft een goede band met zijn familie.

De laatste 2 jaar heb ik het vermoeden dat hij zijn werk niet leuk vindt, doordat hij nooit over werk wil praten. In het weekend kan hij wel plezier maken met sport, computer en met mij. Ik krijg een beetje het gevoel dat ik meer energie in de relatie steek dan hij en ik weet niet zo goed hoe lang ik dit ga volhouden en of de maat misschien al eigenlijk vol zit. Hieronder een paar voorbeelden:

- het lijkt alsof mijn vriend geen interesse heeft in mijn leven. Hij vraagt zelden hoe mijn dag was, wat er leuk was of waar ik tegen aan ben gelopen. Het komt ook zelden voor dat hij vraagt naar gebeurtenissen waar ik eerder over heb verteld. Het lijkt erop dat andere dingen voor gaan voor hem. Hij houdt bijvoorbeeld erg van sporten en computeren. Als we beide overwerken en hij eerder thuis komt dan koopt hij een snelle maaltijd voor zichzelf en laat mij zonder eten achter bijvoorbeeld omdat hij dan snel gaat naar zijn sport. Als ik later zeg, waarom denk je niet aan me? Ik heb ook heel erg honger na het werk. Dan zegt hij sorry als ik tijd had, had ik heel graag een heerlijke maaltijd voor je gemaakt.

- mijn vriend is vaak afwezig en wilt mij niets vertellen over zijn werkdag. Daarna hoor via zijn ouders of andere mensen de leuke dingen die hij heeft meegemaakt op werk of onderweg naar huis/werk. Hier wordt ik zo verdrietig van, dat ik hem hoor praten met bijvoorbeeld een vriend of zijn ouders over hoe zijn dag was en dat ik geen antwoord van hem krijg als ik daarom vraag. Ik vind dit zelfs zo erg dat ik soms huilend naast hem zit zonder dat hij het door heeft

- ik voel me buitengesloten van zijn leven, ik heb vaak geen idee van zijn afspraken (werk uitjes, familie dingen). Vaak hoor ik het 1 of 2 dagen van te voren

- ik heb het idee dat als ik hem niet zou zeggen wat er te doen is in huis, hij niet zomaar iets uit zichzelf zal opruimen

- er is weinig romantiek. dit vind ik zorgelijk. hij neemt zelden intiatief om een leuek activiteit te plannen zoals een biosje of een uitje. Als ik geen vakantie zou plannen dan zou het niet gebeuren. Als ik alles heb gepland dan doet hij wel actief mee met de vakantie en heeft hij er ook zin in. Vroeger bracht hij weleens bloemen, toen dacht ik jammer dat hij dat niet meer doet laat ik anders hem verrassen met kleine cadeautjes af en toe. Of pannenkoeken voor hem bakken wat hij zo lekker vindt.

- we hebben soms maar 2x per maand seks. Dat vind ik heel jammer want ik mis die intimiteit. Als ik daarover klaag dan zegt hij dat ik het niet wil. Het komt inderdaad voor dat ik hem afwijs, maar als hij op een dag zo weinig interesse in mij toont of eigenlijk een beetje rot doet tegen me dan heb ik daar geen zin in.

- vanaf het eerste jaar dat we samen waren riep hij, ik wil zo graag met jou trouwen. Soms maakte hij grapjes als ik heel lekker had gekookt, dan zei hij "marry me plz". Ik vond het leuk om te horen dat hij wist wat hij op wilde in de toekomst. Ieder jaar hebben we het wel over trouwen gehad, ook toen we 2 jaar geleden ons huis kochten, zei hij zullen we anders trouwen en een feest geven in ons nieuwe huis (via Whatsapp) en toen zei ik dat ik wilde trouwen voor de liefde tussen ons en niet omdat we een huis hadden gekocht. Afgelopen zomer hadden we het weer over en ik was erg overstuur, omdat hij mij al (voor mijn gevoel) zo lang aan het lijntje aan het houden is. Ik denk als hij niet vanaf het begin erover had gesproken dat het minder erg was voor mij, dat weet ik natuurlijk niet nu maar dat denk ik. Ik was daar zo verdrietig over dat hij zei, ik wilde je eigenlijk vragen tijdens onze vakantie in Griekenland. Waarop ik reageerde dat ik dat niet geloofd want als het echt zo was dan had hij dat op dat moment niet aan mij "verklapt" en had hij waarschijnlijk ook zelf wat willen inplannen voor die vakantie, maar ook die vakantie had ik al helemaal geboekt. Tijdens die vakantie en na de vakantie hadden we er niet meer over gesproken totdat ik er weer over begon en ik zei waarom zeg je zoiets eigenlijk dat je wilt trouwen? Je begint ook zelf nooit over het onderwerp, waarop hij zei ik wil heel graag met je trouwen en ik wilde je in Griekenland vragen. Tussen Kerst en Oud en nieuw waren we een weekendje weg in Nederland en toen vroeg hij het aan me. Het voelde niet echt voor mij en klonk heel erg gedwongen alsof hij niet wilde. Hij heeft het me gevraagd bijna alsof je zomaar iets aan iemand vraagt, bijvoorbeeld "Wil je mee uit eten vanavond?" Ik had wel Ja gezegd maar toen later in het hotel vroeg ik wat we gingen doen met vertellen aan onze familie en hij zei ik weet niet hoe dit werkt. En ik vroeg wat wil je precies? Hij zei ik weet het niet, waarop ik zei dit voelt niet als een echte aanzoek. Hij zei ik begrijp het want ik ben niet op de knieën gegaan, ik had geen achtergrondmuziek en ik had ook geen ring voor je. Ik moest spontaan huilen van die opmerking, want dat klonk echt heel gemeen alsof ik zo veeleisend ben. ik wil gewoon dat het oprecht is, ik hoef geen dure spullen als hij een ringetje van 10 euro had gekocht was het ook prima geweest.

Ik probeer verder te gaan en niet meer aan te denken en ik probeer leuk te doen en het gezellig te maken met mijn vriend. Maar het stoort me dat na zoiets dat hij er niet meer over begint te praten, waarom moet ik altijd de eerste stap zetten? Ik probeer "date nights" in te voeren zodat we dan 1x in de week wat leuks doen op een dag wanneer hij neit sport, maar ik voel echt alsof ik er alleen in sta.

Ik ben zo verdrietig, hij is mijn tweede relatie en ik heb altijd gedacht dat hij de man was van mijn dromen. Zo heb ik dat gevoeld en nu denk ik dat houden van misschien niet voldoende is. Ik geloof wel dat hij van mij houd maar misschien wil hij toch niet de serieuze weg op omdat hij een stukje jonger is dan ik. Ik weet het allemaal niet meer, ik weet niet of ik nog meer energie moet steken in de relatie?? We hebben wel een huis gekocht samen en uit elkaar gaan is wel dan een gedoe:(

Ik heb ook geprobeerd om meerdere keren met hem erover te praten maar elke keer zegt hij je hebt gelijk en sorry en helpt bijvoorbeeld de volgende dag wel met het huishouden maar daarna is alles weer terug bij af. Wat moet ik doen????
Aardbeitje90
 
Berichten: 4
Geregistreerd op: vr 09 maart 2018, 14:51

Re: Wil mijn vriend wel met mij trouwen?

door Anna-Lee » ma 02 apr 2018, 13:39

Beste Aardbeitje90,

Allereerst nog dank voor jouw reactie op mijn verhaal op dit forum.
Ik zie nu pas dat jij ook je verhaal hebt gedeeld, daar wil ik dan ook op reageren.

Als ik je verhaal zo lees lijkt het mij dat jouw man een ‘typische man’ is.
Daarmee wil ik zeggen dat hij eigenschappen vertoont die veel mannen hebben nl; bindingsangst en oogkleppen.
We kunnen het dus goed verklaren maar dat maakt het nog niet leuk, acceptabel en aantrekkelijk.
Door te lezen over hoe mannen in elkaar steken kun je het wellicht beter begrijpen en daar je plan op aanpassen.De kans is groot dat je dan meer effect hebt met de actie die je kiest.
Er zijn op internet een hoop pagina’s te vinden hierover.
Zoals hij zich gedraagt is het voor jou geen fijne relatie en je hoeft hier ook geen genoegen mee te nemen.
Maar voor je impulsief een einde aan de relatie maakt is het denk ik goed om eens te kijken of er meer methoden zijn om hem duidelijk te maken hoe jij over bepaalde zaken denkt en hoe je hem, zonder verwijten te maken, misschien wat ‘bij kunt sturen’.
Heel veel succes en laat weten hoe het verder gaat met jullie.
Anna-Lee
 
Berichten: 5
Geregistreerd op: do 15 feb 2018, 09:56


Keer terug naar Relatietherapie - forumdiscussie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

NetJam - Web development