Wil ik nog met mijn vriend trouwen?

Heb je een vraag voor lotgenoten of wil je gewoon even je hart luchten. Ga dan hier je gang!

Wil ik nog met mijn vriend trouwen?

door HnU » vr 06 jul 2018, 01:23

Ik lig voor de eerste keer in 6 jaar in een andere kamer voor wat anderen misschien.erg pietluttig vinden, maar ik kan het niet loslaten.

Deze week al verdriet gehad: ik was jarig en m'n vriend had niets voorzien. Ik verwacht gewoon iets kleins 's ochtends: een kaartje, ontbijt vd bakker. Maar er was niets. Hij was ziek thuis met sinusitis, sinds een aantal dagen. Heel vervelend maar niet dat je niet in staat bent om even naar de winkel te gaan om een kaartje. Zeker als je weet dat hij drie dagen ervoor wel 8 uur kan gaan helpen als vrijwilliger op z'n werk, waar hij soms iets te fanatiek mee bezig is.
's avonds lag er wel het een en het ander. Bloemetjes, stel oorbellen (rap rap ergens geweest en waren veel te duur en ontzettend lelijk). Maar dat telde al niet meer echt voor mij. Maar heb het toch laten rusten, ondanks de teleurstelling.

Maar nu: we gaan trouwen. En hebben ons samengezet voor tijdelijke gastenlijst. De eindconclusie is dat 1/3 van onze gasten collega's zijn van hem. Ik leg me er opnieuw bij neer. Enkel schreef hij 1 naam neer van een vrouw waar ik niet mee opschiet. Zij heeft me tijdens een voetbalwedstrijd VH team (alweer VH werk) waar ik ook voor de eerste keer eens naar gaan kijken ben, straal genegeerd en alle collega's naar een andere zitplaats geleid, zodat ik alleen zat. 's avonds op café ben ik alleen vertrokken, m'n vriend bleef nog achter, oa bij haar.
Sindsdien hebben wij nooit nog een woord gewisseld. Iedere keer als hij haar naam vermeld, maak ik duidelijk door een geluid bv zucht, of een niet-zo-vriendelijke-bijnaam dat ik haar niet mag, dit intussen al 2 jaar.

Maar nu zet hij haar dus op de lijst... Voor avondfeest dan nog.
Ik maakte duidelijk: "serieus? Ook zij? Ik heb haar niet eens graag."

En toch zette hij haar op de lijst.
Ik heb er een nacht over geslapen en ik kon er toch niet over: moet ik nu echt dat moment met haar delen??
Ik kon er maar niet over, en heb hem gesmst dat ik toch nog eens wou praten over gastenlijst, dat het me dwars zat dat er een persoon opstond die nooit vriendelijk is tegen me, dat die ook komt.
Hij reageerde met 'oei, wie?'
Mijn haren stonden al recht dat hij nog steeds niet besefte wie.
In stuurde terug wie en waarom. Dat ik vervelend loop met het idee dat zij er zou zijn etc. Dat hij ze op receptie kan vragen (zoals vele andere collega's) maar dat ik het echt niet fijn vind dat ik hele avond naar haar gezicht moet kijken op een van onze belangrijkste dagen in ons leven.

En toen kreeg ik de respons.... 'serieus?'

Ik klapte volledig dicht, kon het niet geloven.

Ten eerste ziet hij niet in, ondanks dat ik het echt iedere keer zeg als ik haar naam hoor, dat ik ze niet mag.
Het toont ook nog eens dat hij me nooit verdedigd heeft omwille van haar gedrag indertijd.
En het.toont vooral ook nog eens zijn onbegrip voor mijn gevoelens tgo de situatie.

Ik heb 'm gevraagd om me met rust te laten. Hij is deze avond laat thuisgekomen (weer iets met voetbal van werk) en heb me apart gelegd.

Ik twijfel even aan alles. Wil ik echt met zo een persoon samen zijn? Ben ik nu zo onredelijk?
Relatie eindigen, huwelijk stopzetten, het dwaalt allemaal rond in m'n hoofd. Ik kan het gewoon echt niet begrijpen dat hij me niet begrijpt, niet voor me opkomt...

Bedankt om te luisteren en hopelijk vind je wat tijd om je mening te geven. Want voel me erg eenzaam in deze kwestie, kan hier met niemand mee praten. Want stel je voor, het huwelijk nu afbreke'. Wat een schande...
HnU
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: vr 06 jul 2018, 01:03

Keer terug naar Relatietherapie - forumdiscussie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten

NetJam - Web development