Constant gedoe en ruzie

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze relatie therapeuten. Je krijgt binnen 1 werkdag antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

15 december 2016 - Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

Constant gedoe en ruzie

door Lalala » di 13 okt 2015, 18:10

Hallo,

Mijn vriend en ik zijn inmiddels 5,5 jaar (af en aan..vooral aan) bij elkaar. Het begin van de relatie was al heftig. Ik ben een onzeker typje, en hij een losbandige jongen. Het eerste jaar had hij een drank, blow, porno en snuif (speed) verslaving. Blowen heeft hij nog lang gedaan, evenals drinken. Hij heeft ADHD en is hier erg gevoelig voor.

Ik heb hem de keus gegeven, stoppen met snuiven en porno of relatie uit. Over porno heeft hij nog 3 jaar gelogen, hij kon niet stoppen en voor mij was het enorm belangrijk dat hij dit niet keek.

Dat terzijde. Na een jaar relatie maakte hij het constant uit. Tot ik na 1,5 jaar de relatie verbrak. We waren hier beide kapot van. Het ging weer aan, ik stelde hem de voorwaarde te stoppen met snuiven en een baan te zoeken (hij zit/zat in de Wajong). Dat deed hij, maar na 2 weken stopte hij er weer mee. Hij werkte niet, deed geen opleiding en vond het wel best zo. Ik moest niet zo zeiken om alles (porno kijken, blowen, z'n gelieg en gebrek aan motivatie).

Kort gezegd, nu 5,5 jaar later; hij drinkt sinds 5 maanden niet meer, hij snuift niet meer sinds 4 jaar, hij blowt niet meer sinds een jaar en porno kijken heeft hij dit jaar 3x gedaan. Waarvan 2x eerlijk gezegd en 1x gelogen (waar we vreselijk ruzie over gekregen hebben, ik was ZO boos). Hij doet een opleiding en loopt stage.

Mijn vriend heeft er een handje van weg te lopen voor problemen. Waardoor ik hem voorwaardes stel waar hij zowiezo niet mee akkoord gaat. Vanavond hebben wij wederom enorme ruzie. Ik heb het via de telefoon uitgemaakt. Hij zei dat ik maar naar hem toe moest komen, en toen hij merkte dat ik pislink was was hij ineens bij een vriend. "Jij hebt toch gezegd dat ik gewoon met vrienden af moet spreken, dat is belangrijk zei je". Dat heb ik idd gezegd, maar schijnbaar trapt hij een lolletje met me door er nu ineens 'vandoor' te gaan. Dit laaide het vuur verder op bij mij.

Ik heb het uitgemaakt via de telefoon. Dit heeft hij volgensmij niet eens gehoord en ik ben zo verdrietig. Hij neemt mij niet serieus en stelt- als het hem uitkomt- zijn fijne gevoel behouden boven mij. Dat doet mij zeer. Hij heeft vaker gezegd dat hij een andere vriendin gaat zoeken, dan roep ik heel hard 'DOE MAAR'. Dit doet hij niet.

Het rare is dat als ik echt verdrietig ben, en hij niet boos op me is, hij ook kan luisteren naar dat verdriet en me vast houdt. Dit smelt mijn hart, want hij houdt me vast alsof hij niet los gaat laten. Tegen iedereen om zich heen noemt hij mij zijn grote liefde en heeft hij geen kwaad woord over mij (behalve als we ruzie hebben, hij overdrijft graag...en zijn vrienden zijn nogal snel van het 'ga bij haar weg').

Na deze tumulteuze 5,5 jaar twijfel ik ontzettend of het liefde is dat ik voor hem voel, of angst om weg te gaan. Ik heb zoveel in hem geinvesteerd, en hij is heel wisselend. Als hij niet boos is is hij een goede vriend en luistert naar mijn gevoelens. Ik heb enorm verlatingsangst gehad vroeger, en een hele slechte band met mijn vader die me heel klein liet voelen vroeger. De band met mijn vader is hersteld, en ik heb het hem vergeven. Hij heeft veel verdriet van wat hij mij aangedaan heeft.

Wat doet mij pijn en wat vind ik?
Dat mijn ADHD vriend wegloopt voor problemen. Hij word snel boos op mij als ik boos op hem ben. Hij vind mij dominant omdat ik hem voor keuzes stel. Hij neemt me daarin niet serieus. Dat hij me laat stikken als ik boos op hem ben, en dat als ik moet huilen als we boos op elkaar zijn hij dat mijn 'geheime' wapen noemt en me soms zelfs na doet.

Wat doe ik in ruzies?
Ik kan enorm boos worden en uit mijn slof schieten. Dit komt vooral uit onmacht, ik voel me niet gehoord en voel me vooral erg gekwetst en niet serieus genomen. In het verleden heeft hij het denk ik wel 40x uitgemaakt (hij smeet hier graag mee, uit onmacht...tegenwoordig 'blijft het af en toe bij' ik ga een ander zoeken- achteraf zegt hij dat hij helemaal geen ander wil, maar het doet er niet minder pijn om).
Ik ben wel eens fysiek geworden (geslagen..ook in zijn gezicht...geschopt..geduwd...en de laatste keer een trap in zijn ballen gegeven..dan word het rood voor mijn ogen, zeker als hij niet weg wil gaan als ik hem dat vraag. Ik praat het nergens goed, en het is al heel lang niet meer gebeurd. Alleen na die trap in zijn ballen, heeft hij mij na een ruzie, waarin hij me achterna bleef lopen en hele gemene dingen zei, een trap tegen mijn bovenbeen gegeven. Ik heb er niks aan overhouden. En hij heeft me nooit eerder fysiek aangeraakt, behalve een duw als ik door het dolle ging). Ik word ZO verdrietig dat het rood word voor mijn ogen, hij kan mij ZO diep raken en weet mijn pijnpunten. Alleen als me nadoen als ik huil maakt me ontzettend kwaad en ik ben niet van het vergeven en vergeten over het algemeen. Het stapelt zich op.

Hij heeft ook papa-troubles. Zijn vader was een ontzettende narcist en gaf mijn vriend aan de lopende band huisarest als tiener, hierna is hij nogal ontspoord (tal van meisjes in zijn bed, alcohol- en drugsgebruik en tegen het gevoel van andere mensen schoppen).

Ik ben zijn eerste lange relatie. De vorige duurde misschien 3 maanden. Waarin ze beiden vreemdgingen.
Ik ben net 25, hij is 29. We hebben beiden een lastig verleden dus, en een enorm klote begin van de relatie.
Ik ben ook jaloers aangelegd, en hij heeft van huis uit meegekregen dat er niks mis is met seksualiteit. Dat is er ook niet, maar ik vind wel dat er veel mis is met het gevoel van je vriendin negeren (liegen tegen me, als ik zeg dat je me daar het meeste pijn mee doet, porno kijken als je me wat beloofd hebt, en moeilijk doen als ik een opmerking maak of je 'het kan zien' als hij naar een andere vrouw (haar 'onderdelen') zit te kijken.

Wat moeten we doen? Hoe dring ik tot hem door?? Ik ben moedeloos en moegestreden. Of is deze relatie gedoemd? Hij wisselt zo erg. Hij wil me wel, maar op dit soort momenten komt het hem niet uit en beticht hij mij van vreemdgaan (hij is er bang voor, we hebben 5 maanden geen seks gehad- ik houd af omdat ik bang ben voor ruzies en dat ik me daardoor weer gekwetst voelt en de seks 'voor niks is geweest'. Maar vreemdgaan is iets wat ik ABSOLUUT niet doe). Mijn (ex??...) vriend loopt al een tijdje bij een psycholoog, hij gaat niet heel erg vaak vanwege wisselende tijden, maar dit bureau is gespecialiseerd in ADHD-ers. Als hij hier is geweest wil hij het gesprek niet met mij delen ('omdat ik ook iets voor mezelf wil houden, het is privé'). Dit kan ik begrijpen, alleen frustreert het mij wel. Ook omdat hij om problemen tussen ons gaat, hoe hij ermee om kan gaan. En dan zwijgt hij over de informatie van de psycholoog.

Sorry voor het lange verhaal..hopelijk kan iemand reageren met advies. Relatietherapie hebben we 3 sessies geprobeerd, maar we vervallen in patronen en het is te duur voor ons.
Bedankt.
Lalala
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: di 13 okt 2015, 17:53

Re: Constant gedoe en ruzie

door Therapie Utrecht » wo 21 okt 2015, 10:10

Hoi Lalala,

Wat een lastige situatie waarin je zit. Jullie hebben duidelijk samen veel meegemaakt waarin jullie steun bij elkaar konden vinden maar waar ook veel dingen jullie in de weg hebben gestaan.

Je twijfel tussen of het liefde is of angst is om weg te gaan is begrijpelijk, maar hier kun je alleen zelf antwoord op geven. Het is duidelijk dat deze manier van een relatie hebben voor jullie beide niet werkt, je moet je afvragen of jullie hier samen wat aan kunnen veranderen of dat het toch beter is om uit elkaar te gaan.

Wat je kunt proberen is met je vriend aan tafel gaan zitten, en eens echt alles helemaal eerlijk te bespreken. Alle dingen die je hier schrijft met hem delen. Wat hierin belangrijk is, is dat je verteld hoe het voor jou voelt en wat voor jou belangrijk is. Maak hierin geen verwijten naar hem. Vraag of hij samen met jou een plan wilt bedenken hoe jullie het beste met de situatie om kunnen gaan. Wat zou hij graag anders willen zien? Probeer op deze manier samen met compromissen te komen. Vertel welke dingen je pijn doen en je frustreren, en kijk of jullie elkaar tegemoet kunnen komen.

Het is jammer dat jullie de relatietherapie niet konden doorzetten, er zijn inderdaad vaak iets meer dan 3 sessies nodig om hieruit te komen, maar dit blijft wel de beste manier om te kijken wat jullie nog zouden kunnen doen.

Als jullie deze ruzie's blijven houden, en zeker als er fysiek geweld bij komt kijken zul je misschien toch de keuze moeten maken om uit elkaar te gaan, hoe zwaar zo'n beslissing ook is.

Ik hoop dat je doet wat het beste voor je is.

Met vriendelijke groet,

Iris
Therapie Utrecht
 
Berichten: 59
Geregistreerd op: di 17 feb 2015, 16:31


Keer terug naar Stel je relatie vraag aan onze relatie therapeut

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 7 gasten

NetJam - Web development