Geen gelijkheid

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze relatie therapeuten. Je krijgt binnen 1 werkdag antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

15 december 2016 - Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

Geen gelijkheid

door Anoniema » vr 31 maart 2017, 18:03

Beste lezer,

Op jonge leeftijd kreeg ik de relatie met een autistische jongen en woonde er 5 jaar mee samen. Omdat ik in een sociaal isolement zat en erg ongelukkig was heb ik een eind aan die relatie gemaakt, ondanks het nog aanwezige 'houden van'. Ik belde de enige persoon waar ik een beetje contact mee had en ik was erg verdrietig - hij stond er gelijk. En ik viel ervoor, hoe cliché - zwak - kansloos ook, maar ik viel ervoor. Direct in de volgende relatie gerold zegmaar... terwijl ik eigenlijk ruimte nodig had om mezelf weer op te bouwen.

Wegens bezuinigingen raakte ik mijn goede baan kwijt en ik kon mijn huis niet meer betalen. Mijn vriend heeft een woning dus ik trok heel erg snel bij hem in. Ik had al snel weer een baan maar het is salaris is minder dan de helft..

Mijn vriend woont gratis, papa betaald het huis en zijn auto en allerlei extra toestanden. Ik wil graag mijn eigen shit betalen en vooral ook bepalen. We zouden samen een huis gaan kopen. Mijn enige eis was: niet in een (even niet relevant) bepaalde specifieke stad. Dit was geen probleem. - maar stel ik kan 100.000 lenen en hij doet ook datzelfde bedrag hebben we dus een budget van 200.000. Dit is Hoe ik het graag wil. Maar mijn vriend krijgt al meer dan wat ik te bieden heb dus hij wil niet meer met mij een huis kopen want hij krijgt nu dus een Nog groter gedeelte van papa. Ik kan daar niet tegenop boksen. Tot overmaat van ramp gaat hij dus toch ineens een huis kopen in dat specifieke plaatsje waar ik dus voor geen 100 miljoen jaar meer wil wonen. Het is een prachtig huis maar ik wil er niet wonen want ik kan het dus niet betalen. Nu hoef ik het ook niet te betalen, want hij krijgt het, maar ik voel me hier helemaal niet goed bij. Hij noemt mij verwend en ergens kan ik begrijpen waarom hij dat zegt. Zat vrouwen zijn blij als ze van alles kunnen profiteren natuurlijk. Hij heeft nooit iets hoeven te betalen voor mij, als ik geen geld meer heb ga ik bij mijn moeder eten ipv dat ik hem zeg dat hij ook best boodschappen kan betalen. Ik eet niet op mijn werk omdat ik eten voor zijn werk koop. Ik wil gewoon niets aan hem vragen want een mens gooit dat sowieso een keer voor je voeten. Als we bv in de stad zijn shopt hij zich helemaal dood en ik zit me erg druk te maken of ik wel kan tanken eind van de maand. Hij ziet er leuk uit en ik lijk wel een zwerver.

Als ik mijn probleem probeer aan te kaarten krijg ik een opmerking als 'ik neem je wel mee shoppen als je zo nodig iets nieuws moet hebben om blij te zijn'. En zo een opmerking is dus juist waarom ik zo star alles zelf wil regelen en betalen! Zodat ik nooit 1 of andere minderwaardige golddigger opmerking krijg. Ik wil niet dat mensen naar mij kijken als dat slappe aanhangsel van die rijkeluis zoon. Of dat mensen zomeren dingen gaan zeggen als 'zonder hem woont zij niet zo mooi', want ik woon nog liever 10 hoog achter maar dan wel in iets van ons SAMEN ipv dat ik mooi woon en helemaal niks opbouw.

Snapt iemand mijn punt? Of ben ik gewoon een ongelooflijk moeilijk zeikwijf?

Mijn voorgrond in het kort: ik ben een jeugdzorg geval, uit huis geplaatst wegens ziekte van ouders, en sinds mijn 10e ongeveer 1 tot 2 keer per jaar verhuist naar andere mensen. Ik wil dus een vaste basis en ik zeker weten dat niemand het kan afpakken en dat niemand kan bepalen dat ik weer weg moet.

Graag alle eerlijkheid en ik hoop dat iemand mij wat kritiek/feedback of wat dan ook kan geven.

Zou je stoppen met zo een relatie of zou je je principes opzij zetten?...

Alvast heel erg bedankt dat je de moeite hebt genomen dit te lezen
Anoniema
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: vr 31 maart 2017, 17:25

Re: Geen gelijkheid

door Team PsyNed » do 20 apr 2017, 17:10

Beste Anoniema,

Als ik jouw verhaal zo lees klinkt het alsof jij een grote behoefte hebt naar onafhankelijkheid en zelfstandigheid. Dit is ook te begrijpen vanuit jouw verleden. Er bestaat een groot contrast tussen waar jij en jouw vriend vandaan komen. Hoe ervaar jij dit zelf? En heb je dit ook wel eens met jouw vriend besproken?

Wanneer je gunsten van een ander aanneemt betekent dit niet automatisch dat jij jouw onafhankelijkheid verliest. Een relatie bestaat uit geven en nemen, je mag dus best van jouw vriend dingen aannemen, zonder dat dit betekent dat je van hem profiteert.

Ik merk ook dat je bezig bent met wat anderen van jou zullen denken wanneer je bij hem zou gaan wonen. Wat maakt dit voor jou ze belangrijk? Komt dit ook voort uit jouw drang naar zelfstandigheid? Misschien is het goed om daar eens bij stil te staan.

Om jouw vraag te beantwoorden. Jouw principes zijn goed te verklaren gezien waar je vandaan komt. Je hoeft niet per se jouw principes op zij te zetten om in de relatie te blijven, maar jullie zouden wel een compromis moeten vinden waar jullie je allebei goed bij voelen. Jouw vriend heeft ook zijn eigen levenservaring waardoor één situatie voor jullie allebei iets heel anders kan betekenen.

Mijn advies zou dus ook zijn om eens rustig met jouw vriend te gaan praten en uit te leggen waarom het voor jou niet goed voelt om dingen van hem aan te nemen, en waar jouw behoeftes wel liggen. Wat heb je van hem nodig voor een fijne relatie? Daarnaast is het ook belangrijk waar zijn behoeftes liggen. Kunnen jullie tot een middenweg komen?

Ik hoop dat jullie er samen uitkomen, mocht dit niet lukken zou je dit met behulp van een therapeut kunnen proberen.

Succes,

Team PsyNed
Psychologen Nederland (Psyned) helpt dagelijks mensen door heel Nederland met het vinden van de beste hulp. Wij willen psychologie uit de taboesfeer halen en normaliseren, zodat mensen openlijk aan hun eigen mentale weerbaarheid kunnen werken.
Avatar gebruiker
Team PsyNed
 
Berichten: 107
Geregistreerd op: do 28 jul 2016, 13:06


Keer terug naar Stel je relatie vraag aan onze relatie therapeut

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron
NetJam - Web development