ik heb hulp nodig!

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze relatie therapeuten. Je krijgt binnen 1 werkdag antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

15 december 2016 - Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

ik heb hulp nodig!

door anoniem19011989 » di 21 feb 2017, 15:04

Hallo iedereen,

goh waar moet ik beginnen...
ik begin gewoon bij het begin.
Ik ben eind de 20 en mijn vriend is begin 30. we zijn een samengesteld gezin, mijn zoon en plusdochter zijn alle 2 kleutertjes
Wij hebben elkaar via een datingapp leren kennen (klinkt super ordinair), het klikte vanaf de eerste 'hey' goed en we hebben een dikke maand met elkaar gepraat voordat we onze eerste date hadden.
Onze date verliep super, het was liefde op het eerste zicht en het voelde allemaal zo vertrouwd alsof we elkaar al jaren kenden.
Nu zijn we 2 jaar samen. we hebben samen een huis gekocht en op zich zijn we best wel gelukkig.
Alleen zit er vaak een haar in de boter als het om de kinderen gaat. Vooral dan over zijn dochter..
Toen we net samen waren woonde de plusdochter bij ons, dus ik vond het niet meer dan normaal dat ik vanaf de 2de week de taak op mij nam om haar naar school te brengen, terug op te halen en op te vangen wanneer papa aan het werken was (dagdienst van 7u tot min 16u). Mijn zoon die was dan om de week een week bij ons. De kinderen hebben een fantastische band met elkaar!
Mijn vriend is jammer genoeg lui waardoor ik eigenlijk volledig insta voor de zorg van de kinderen, het huishouden en mijn voltijdse job. Soms ging het zelfs zo ver dat ik de plusdochter naar haar biomama bracht terwijl papa in de zetel lag. Soms deed ik wel eens iets voor haar tegen mijn zin, maar ik heb het toch steeds gedaan want ik heb gekozen voor hem en dus ook voor zijn dochter! Nu zijn we op een punt gekomen dat mijn vriend doet alsof ik de evil stiefmoeder ben en niets wil doen voor mijn stiefdochter wat heel kwetsend is omdat ik steeds al het nodige voor haar heb gedaan. Hij moet steeds alles in vraag stellen 'ben je wel zeker dat je dat wilt doen' of 'als het te veel moeite was had ik het wel gedaan hoor'. Ik mag ook weinig zeggen tegen zijn dochter want het is dan in zijn ogen meestal te onvriendelijk de manier waarop ik dan iets vraag, nochtans heb ik hem er al een paar keer op betrapt dat hij nog onvriendelijker is tegen mijn zoontje. Hij is er ook 100% van overtuigt dat ik zijn dochter benadeel ten opzichte van mijn zoon, ik kan u verzekeren dat dit absoluut niet het geval is! Ik geef haar aandacht wanneer ze hier zelf om komt vragen (zand in hand methode) omdat ik mezelf niet wil opdringen.
Mijn vriend is heel rustig van karakter en hij is vriendelijk, maar hij heeft een heel sterk kantje waar ik het echt moeilijk met heb. Ik heb soms de indruk dat hij er plezier in heeft om mij te kwetsen 'ik haat u' heb ik al meerdere keren naar mijn hoofd geslingerd gekregen. Die woorden gaan voor mij als een mes door mijn hart. Als ik hem nadien er dan op aanspreek zegt hij dat hij dat op die moment echt meent.
Ik hou echt van hem en desondanks zie ik hem nog steeds als de man waar ik oud met ga worden, maar hij terroriseert mij op een verbale manier zo hard dat ik het soms allemaal niet zo goed meer weet.
Hij is verschrikkelijk goed in mind trics waardoor elke ruzie uiteindelijk mijn schuld is. Als ik voor mezelf op kom word hij boos en zegt hij dat ik maar beter stop met dat stoer gedoe.
Ik heb het er verschrikkelijk moeilijk met! Ik ben altijd al een onzekere vrouw geweest en dankzij heb had ik meer zelfvertrouwen gekregen maar nu lijkt hij dat weer stukje voor weer af te breken.
ik voel mij vaak niet goed genoeg voor hem, terwijl ik weet dat ik dat zeker wel ben! hij heeft niets te klagen met mij! het enige wat hij moet doen is gaan werken, al de rest regel ik.
Ik kan echt nog uren doorschrijven, ik heb zo veel voorbeelden in mijn hoofd zitten maar ik ga het hier bij laten.

Alvast bedankt om mijn verhaal te lezen.
Vriendelijke groetjes!
anoniem19011989
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: di 21 feb 2017, 14:21

Re: ik heb hulp nodig!

door Team PsyNed » vr 24 feb 2017, 19:20

Beste anoniem19011989,

Als ik je verhaal zo lees, heb ik het idee dat jij je niet genoeg gehoord voelt door je partner. Je bent hard aan het werk om goed voor de twee kinderen te zorgen en doet je uiterste best om ook op een correcte manier met je stiefdochter om te gaan. Ik kan me goed voorstellen dat het voor jou kwetsend was om te horen dat je partner jou verwijt dat je niet het beste voor hebt met zijn dochter, terwijl jij juist zo je best doet. Wellicht geeft dit jou het gevoel dat je niet goed genoeg voor hem bent.

Het lijkt erop dat jullie tijdens de ruzies die je omschrijft in een bepaald patroon zitten. Het is daarbij belangrijk om te beseffen dat beide partners altijd een aandeel hebben in zulke patronen. Jouw vriend reageert op een bepaalde manier, wat voortkomt uit onderliggende emoties die voor jou niet zichtbaar zijn. Jij reageert daar weer op, omdat hij jou het gevoel geeft je niet te zien in wat je voor het gezin doet.

Ik zou je adviseren om eens goed met je partner in gesprek te gaan. Weet hij dat je het gevoel hebt niet goed genoeg te zijn? En weet jij hoe hij zich voelt in de huidige situatie? Het is in een relatie belangrijk om je behoeften uit te spreken. Wellicht kunnen jullie een manier proberen te vinden om aan beiden behoeften te voldoen en hierin weer nader tot elkaar te komen. Ik kan me voorstellen dat dit moeilijk kan zijn. Mochten jullie hier samen niet uit kunnen komen kan een relatietherapeut een goede hulp zijn. Op deze manier zit er een 'veilige' derde partij bij het gesprek en deze kan ook helpen tot nieuwe inzichten te komen, patronen te doorbreken en handvatten bieden hoe de communicatie verbeterd kan worden.

Voor mij is het nog niet echt duidelijk in je verhaal wat precies je vraag is. Je geeft wel aan dat je nog heel lang door zou kunnen schrijven. Zoals je merkt kan dit misschien ook wel opluchten en helderheid bieden bij hoe jij je voelt, en wat jouw behoeftes zijn. Daarom wil ik je ook aanmoedigen om voor jezelf de rest van het verhaal op te schrijven, dit kan heel therapeutisch werken.

succes!

Groetjes,

Team Psyned
Avatar gebruiker
Team PsyNed
 
Berichten: 169
Geregistreerd op: do 28 jul 2016, 13:06


Keer terug naar Stel je relatie vraag aan onze relatie therapeut

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 6 gasten

NetJam - Web development