Helemaal in de war

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze relatie therapeuten. Je krijgt binnen 1 werkdag antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

15 december 2016 - Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

Helemaal in de war

door Elletje » di 03 jul 2018, 06:48

Goedemorgen.

Na een tijd twijfelen ga ik toch een poging doen om het hier van me af te schrijven in de hoop dat jullie me net dat zetje kunnen geven in de richting die ik zelf niet kan vinden. Ik ben een jonge vrouw, 25 jaar en moeder van een zoontje van bijna 1 jaar.

Ik heb al 8 jaar lang een relatie en we zijn sinds een jaar ook geregistreerde partners. Onze relatie is eigenlijk altijd een rollercoaster geweest van verschillende gevoelens afgewisseld met leuke momenten. Ik ben na de start van onze relatie in een verwerkingsproces gegaan van het pesten en dat was voor mijn partner en omgeving echt niet altijd leuk. Ik ben dan ook wel erg blij dat ik na 8 jaar eindelijk mijzelf weer terug heb gevonden en weer mezelf kan zijn, wetend wie ik ben en wat ik wil.

Nu is het zo dat ik op dit moment op relatie vlak echt niet goed weet wat ik wil. Onderbewust weet ik het wel, maar ik durf daar niet op te vertrouwen. Ik ben namelijk onwijs verliefd geworden op een andere man, en dat is wederzijds. We hadden het totaal niet verwacht beide en het is ook echt een verrassing hoe het gelopen is zo. In het begin denk je dat het te mooi is om waar te zijn. Iemand die de behoeftes wel vervuld die je duidelijk mist bij je eigen relatie. Zaken die ik dacht dat normaal was, blijken helemaal niet normaal te zijn.

Doordat ik me zo bewust ben geworden en heb geleerd reeel te zijn heb ik beide situaties goed bekeken. Beginnend met mijn eigen relatie. Toen ik mijn vriend heb leren kennen was hij sterk, best egoistisch, waar hij heen wilde ging hij en as je het er niet mee eens was had je peg. Dat is in de loop der tijd wel veranderd door mijn verwerkingsproces. Nu is het de omgedraaide wereld want hij lijkt niets meer alleen te kunnen. Alles wat hij wil doen of vragen word eerst aan mij gevraagd, en ik ben de schuldige. Ik ben regelmatig flink beledigd en dat heeft nu geresulteerd dat ik een enorme druk ervaar. Ik MOET veel en vind totaal geen rust, alles om het maar goed te doen en niet beledigd te worden. Ik voel me prima en rustig als ik alleen ben, maar als mijn partner thuis is begint de onrust. Ook is zijn aantrekkings voor mij een stuk minder zegt hij zelf. En een knuffel is dus echt uitzonderlijk, ook als ik er zelf om vraag. Het lijkt alsof mijn behoeftes en gedachten zo zijn veranderd dat we niet meer op 1 lijn zitten.

Mijn andere liefde zit zowel mentaal als lichamelijk op de zelfde golflengte. We delen elkaars hobbie totaal niet, maar intresse in elkaar, in de mens, diepgaande gesprekken, jezelf zijn en uiting in gevoel naar elkaar klikken totaal. Als ik bij hem ben ervaar ik een rust die ik lang niet gemerkt heb. Hij staat open om de diepte in te springen met mij, want hij weet niet wat hij kan verwachten. Door mijn reeel denken zie ik ook genoeg beren op de weg en is het niet alleen die roze wolk. we hebben meerdere malen afstand genomen van elkaar om mij de kans te geven om te onderzoeken wat ik wil, maar dat lukt niet. Ik voel me enorm benouwd en zodra het contact er weer is, is er rust.

Maargoed, mijn huidige partner is wel de vader van mijn kind. We hebben nu in de basis een thuis, financieel geen problemen meer, en hij houd blijkbaar nog wel van me, en ik ergens ook van hem want anders zou ik er niet zo mee zitten. Ga ik dat opgeven voor een nieuwe leuke vlam, spring ik in het diepe met de mogelijke valkuilen, hoe gaat dat met mijn kindje, financieel. Ik heb geen flauw idee wat ik moet doen. Ik merk dat ik nu veel denk vanuit het veilige voor mijzelf maar ook voor mijn kindje, maar mijn geluk is wel beperkt. en kan ik nog wel omgaan met alle beledigingen die de afgelopen jaren naar mijn hoofd zijn gegooid?


Ik denk veel aan de nieuwe liefde en ik probeer ze niet te vergelijken maar toch onbewust gebeurt dat. De verschillen zijn zo groot.

Waar moet ik beginnen? en wat kan ik nu het beste doen?

Groetjes, Elletje
Elletje
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: di 03 jul 2018, 06:28

Re: Helemaal in de war

door Appel89 » vr 13 jul 2018, 10:54

Hoi Elletje,

Misschien zit je helemaal niet te wachten op een antwoord zoals deze, maar het doet mij goed om te weten dat ik niet alleen ben. Ik maak nu ongeveer de zelfde problemen mee. En ook ben vroeger veel gepest en ben hier voor behandeld.
Hoewel ik zelf geen kinderen heb nog (wel huisdieren) weet ik als geen ander hoe moeilijk het is.
Hoewel ik wel al weet wat ik wil, kan ik de woorden niet uit mijn mond krijgen.

Wat ik wel weet is dat ik gelukkig wil zijn maar dat niks garantie geeft dat je dat ook wordt met wie dan ook.

Anyway, ik wilde dus even zeggen dat je niet alleen bent en wens je alle sterkte en moed toe.

Groetjes Appel89
Appel89
 
Berichten: 3
Geregistreerd op: vr 13 jul 2018, 08:22


Keer terug naar Stel je relatie vraag aan onze relatie therapeut

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Exabot [Bot], Google [Bot] en 4 gasten

NetJam - Web development