Hallo,

ik en mij ex zijn nu een maand uit elkaar. we hebben 2 jaar lang een relatie gehad, we hebben samen besloten om er mee te stoppen omdat we vaak ruzie hadden en zij zit momenteel in haar examen jaar dus echt veel tijd samen hadden we niet meer en als we dan samen waren liep het regelmatig uit op een ruzie.
ik had er vrede mee tot 2 weken geleden, toen gingen we weer een beetje met elkaar praten en toen vertelde ze dat we niet bij elkaar zouden passen en het daarom niet goed liep.
ik ben iemand die graag onder de mensen is, graag uit gaat en wel van een beetje gezelligheid houd. en zij is meer een type die veel aan haar school zit en af en toe een drankje gaat doen met haar vriendinnen.
maar ik vind niet dat dat een reden zou zijn om niet iets met iemand meer te kunnen beginnen, corrigeer me als ik dat fout heb. maar ik ben van mening dat ook al deel je niet de zelfde interesses dat je een relatie echt wel kan laten werken. we hebben tenslotte 2 jaar lang een relatie gehad en dat was een hele mooie tijd, we waren gelukkig samen en hebben daar verder nooit echt veel last van gehad.

maar ik ben gaan na denken, en ben er achter dat de ruzies voor 90% aan mij hebben gelegen, ik heb weinig zelfvertrouwen en daar was zij de dupe van denk ik. ik vond het erg eng om haar alleen uit te laten gaan, en niet dat ik haar niet vertrouwde maar dacht er toch aan dat het zou kunnen gebeuren, dus ik werd vaak boos en lullig als ze uit ging. hoopte dat ze zou zeggen dat ze niet ging en bij mij zou blijven, wat mij weer een extra boost zou geven.
ik probeerde op de verkeerde manier uit haar mond te krijgen dat ik de enigste voor haar was, ik maakte vaak ruzie en hoopte dan dat ze iets zou zeggen wat mij goed deed.

ik zou het mezelf nooit vergeven als ik er niet alles aan zou doen om haar in mijn leven te houden.
en ik weet dat ik daarvoor eerst heel goed aan mezelf moet gaan werken, en daarom vind ik het voor nu ook prima dat het uit is. zij kan zich goed focussen op haar school en ik kan aan mezelf werken en daarnaast hebben we beide de tijd om na denken en voelen of we wel zonder elkaar willen/kunnen.

ik denk dat zij het voor zichzelf echt gaat proberen af te sluiten, en dat vind ik knap. en ik zou het ook willen doen als ik zeker van zou zijn dat dat de enigste/beste oplossing is.
en ik kom hier niet om hoop te halen, en smeken of u mij wil vertellen dat we ooit weer bij elkaar komen.
maar ik zou graag willen weten of het echt aan mij heeft gelegen of meer aan ons.
en wat ik moet doen als het aan mij heeft gelegen, moet ik haar nu laten gaan en mee gaan in het idee dat we niet bij elkaar passen.

we vinden elkaar allebei nog leuk, we hebben veel steun aan elkaar en zou het gewoon erg zonde vinden als ik dit zomaar laat gaan als er nog een kans zou bestaan dat het kan werken.

Bedankt alvast,

Benjamin

Zoek je een goede relatietherapeut in Den Haag? Kijk dan even op: Relatietherapie Den Haag

Beste Benjamin,

Wat lastig voor je dat je weer bent gaan twijfelen, terwijl je er in eerste instantie vrede mee had om uit elkaar te gaan. Uit je brief blijkt dat je over je eigen rol bent gaan nadenken en daar niet altijd tevreden mee bent. En nu vraag je je af of het aan jou heeft gelegen... In een relatie heb je te maken met twee mensen, die op elkaar reageren, dus het ligt nooit aan 1 van de twee, maar aan het samenspel dat tussen hen ontstaat. Daaraan heb je beiden deel. Nu je weer alleen bent, kan je natuurlijk wel onderzoeken wat je eigen aandeel is geweest en wat je anders zou willen doen. Dat kan je ook doen met de hulp van een van onze psychologen bij jou in de buurt, die je kunt vinden via psyned.nl. Kennelijk gaan jullie nog met elkaar om en ervaren jullie dat als steun. Het klinkt alsof je wel de tijd hebt om voor jezelf uit te zoeken wat jij zelf voelt en wilt.

Succes daarmee,
Vriendelijke groet,

Yvonne Willems
Relatietherapie Assen