Ruim een half jaar geleden zijn hij en ik aan elkaar voorgesteld door een gemeenschappelijke vriend. Na ons eerste kennismaking hebben wij dagelijks contact gehad (veel contact via de telefoon gedurende de dag). Hij belde mij standaard een keer in de 2 a 3 dagen. Dit laatste nam de laatste maand alleen maar toe (op zijn inititief). Ik zelf heb nooit iets geforceerd. Ook bleven we elkaar met regelmaat zien en ondernamen we veel activiteiten.

We hebben veel overeenkomsten, dit heeft hij zelf bevestigd. Hij geeft aan dat ik qua verstandhouding de ideale vrouw voor hem ben (hij geeft aan dat ik hem begrijp, dat hij gelukkig met mij kan worden, dat hij mij kan vertrouwen, en et cetera). Echter zegt hij dat het 'gevoel' er niet is.

Alhoewel hij aangeeft dat het 'gevoel' er niet is, is het een jongen die graag mijn hand vastpakt tijdens een lezing, mij graag wilt zien (eigen woorden), het leuk met mij heeft (eigen woorden) en dagelijks mij belt voor het slapen gaan.

Ook geeft hij aan dat hij alleen maar negatieve ervaring heeft met relaties. En bang is zijn vrijheid te verliezen (ik laat hem zo vrij!). Hij heeft afgezworen om verliefd te worden door negatieve ervaring.

Ik heb zondag voorgesteld om elkaar enige tijd niet meer te spreken. Hij vond dit bij nader inzien goed en zei 'dit doe je echt goed, dit heb ik even nodig' en gaf aan met een aantal vrienden hierover te willen praten.

Ik weet niet wat ik hiervan moet vinden. Is hij bang om een relatie aan te gaan? Of heeft hij daadwerkelijk geen gevoel. Hij heeft zelf aangegeven dat hij ook niet begrijpt waarom het gevoel er niet is terwijl ik de ideale vrouw schijn te zijn voor hem (we delen dezelfde interesses, passie etc).

We zitten inmiddels in dag 3. Ik heb me voorgenomen om geen contact op te zoeken totdat hij dat doet. Heeft u advies?

Alvast bedankt.

PS: Een ontzettend handige forum. Het is fijn om even je verhaal te doen.

Zoek je een goede relatietherapeut in Zupthen? Kijk dan even op: Relatietherapie Zutphen

Beste Artemis,

Uit je verhaal maak ik op dat jij al heel veel in jullie 'relatie hebt gestoken. Je houdt rekening met zijn gevoelens en je verdiept je in zijn gevoelsleven. Het lijkt me erg onduidelijk als iemand zegt geen gevoel te hebben maar toch je hand vastpakt. Het is erg dapper dat je hier een grens voor jezelf hebt aangegeven. Want welke reden het ook heeft dat hij zulke gemixte signalen afgeeft, jij wordt er kennelijk niet gelukkiger van.

Je gevoel heeft je vertelt dat je een grens moest aangeven. Dat is niet zomaar. Een grens aangeven is 1 maar deze vervolgens behouden is niet altijd makkelijk. Bedenk je goed waarom je deze hebt gesteld.

Nu ben jij in ieder geval duidelijk naar de ander. Wat de ander hiermee doet, is aan hem.

Veel succes.

Hartelijke groeten,

Dilys Moons
Relatietherapie Rotterdam