Mijn man is altijd aan het werk. Als hij thuis is gaat hij naar z'n kamer en gaat werken of dingen voor zichzelf doen. Hij overlegt niet met mij of er wat moet gebeuren, hij loopt zonder iets te zeggen naar boven en ik weet niet of hij daar een kwartier zit of 3 uur. Praten is onmogelijk, ik moet hem laten en me niet met hem bemoeien, doe ik dat wel dan wordt hij vreselijk kwaad. Dan word ik ook kwaad, daarna gaat hij maatregelen nemen, we gaan dan niet uit, hij zegt dan de afspraken die we hebben af. Ik zit dus meestal beneden op de bank en hij boven. Vroeger zat ik altijd te wachten wanneer hij eens thuiskwam uit z'n werk nu tot hij eens beneden komt. Hij heeft niet het gevoel dat het onprettig voor mij is dat ik praktisch iedere avond en tenminste een dag in het weekend beneden zit. Ook is hij heel erg gauw kwaad en heel lang kwaad, praten is onmogelijk. Ik word razend op deze houding en we maken de laatste tijd alleen maar ruzie. Ik zie het niet meer met hem zitten. Alle leuke dingen worden verpest door de ruzies en wanneer er toch iets doorgaat is er al zoveel aan vooraf gegaan dat ik niet meer kan genieten. Wanneer hij iets wil doen, dan moet dat gebeuren en als ik iets wil en hij heeft geen zin dan gebeurt dat niet. Hij is opgevoed in een internaat, heeft nooit echt een gezinsleven meegemaakt, hij zal nooit denken: dat doe ik voor haar! Ik hoop dat dit een beetje een beeld geeft van onze, in mijn ogen, ongelijkwaardige relatie.
Vriendelijke groet, sacha10
Zoek je een goede relatietherapeut in Voorburg? Kijk dan even op: Relatietherapie Voorburg
