Hij zegt dat hij wil scheiden

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze relatie therapeuten. Je krijgt binnen 1 werkdag antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

15 december 2016 - Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

Hij zegt dat hij wil scheiden

door lady1972 » do 31 aug 2017, 08:03

Mijn man en ik zijn nu ongeveer 17 jaar bij elkaar waarvan 12 jaar getrouwd, we hebben 4 kinderen en 2 kleinkinderen. 3 maanden geleden gaf hij aan dat hij niet meer van mij houdt. Dat de vlam uit is en de pap op. Ik schrok me rot. Hij verwijt me allerlei dingen en dat hij al jaren ongelukkig is in de relatie. We hebben de hele relatie door veel tegenslagen moeten verwerken o.a. miskraam, overlijden van meerdere dierbaren, ontrouw, financieel problemen en een kind dat ernstig ziek was. Ik heb jarenlang op de overlevingsmodus geleefd en heb mijn gezin door alle ellende heengetrokken. Nu alle problemen zijn opgelost en het er na veel jaren van ellende rooskleurig uitziet gooit hij het bijltje erbij neer. Hij projecteert alles wat we hebben meegemaakt op mij. Alles is mijn schuld, hij heeft zich nooit gesteund gevoeld vindt mij egoïstisch en zegt dat ik hem bij iedereen te kakken zet. Hij is boos en teleurgesteld en roept elke dag dat hij van me af wil. Ook maakt hij regelmatig kwetsende harde opmerkingen en dan moet ik wel even slikken. Ik heb hier veel moeite mee maar heb me erbij neergelegd dat hij zich zo voelt en zijn frustraties op deze manier uit. Ook geeft hij zelf aan dat hij niet te snel een definitieve beslissing wil nemen. Hij zegt, misschien komt het gevoel wel weer terug en hij is bang dat hij misschien de verkeerde beslissing neemt en is bang voor het onbekende dat volgt als hij de scheiding doorzet. Ik geef hem de ruimte om uit te zoeken wat hij wil. Ik zet hem niet onder druk maar heb me er niet bij neergelegd dat hij wil scheiden, ik wil dat namelijk niet. Ik denk dat er meer aan de hand is en dat hij nog wel van mij houdt maar door zijn boosheid dit even niet meer voelt. Ik focus me nu vooral op mezelf en mijn kinderen. Ik ben gaan sporten en volg een mindfullness cursus. Ook heb ik gesprekken met een lifecoach die met mij de problemen uit het verleden probeert af te sluiten en te accepteren.
Volgens mijn man ben ik positief aan het veranderen en dat voelt voor hem als een trap in de rug. Hij vraagt zich af waarom ik nu pas bereidt ben om te veranderen nu hij wil scheiden. Waarom hij niet de moeite waard is geweest dat ik veranderde. Het voelt voor hem alsof ik het nu doe voor een ander. Dat straks een eventuele nieuwe liefde de leukere versie van mijzelf gaat krijgen. Ik heb geprobeerd hem uit te leggen dat ik het voornamelijk voor mijzelf doe maar ook voor hem en de kinderen.

We willen ons huis verkopen maar er is nog wat achterstallig onderhoud, hij heeft een eigen winkel en daarom niet veel tijd en zin voor de klusjes thuis. We hebben een aannemer in dienst genomen die e.a. opknapt en daarna gaat de woning in de verkoop. Omdat ik niet kan voorspellen hoe lang het duurt voordat de woning verkocht is, kan wellicht iets langer duren omdat het een duurdere grote woning betreft, heb ik me ingeschreven bij diverse woningbouwverenigingen en reageer op sociale huurwoningen. Mijn man wil dat ik wacht met reageren tot het huis verkocht is. Maar ik moet realistisch blijven en kan niet op kort termijn over een andere woning beschikken als het huis verkocht is. Hij kan in de particuliere sector direct een woning huren ik ben afhankelijk van het sociale aanbod en daar gelden nu eenmaal wachtlijsten. Ik zal nu al actief op zoek moeten naar woonruimte voor mij en de kinderen. Hij vroeg me of ik dan direct weggaan als ik een woning krijg aangeboden. Maar welke opties heb ik anders heb ik hem gevraagd. Hij stelde voor dat als het huis verkocht is ik en de kinderen eerst met hem mee verhuizen naar een andere woning en we van daaruit naar een betaalbare woning kunnen gaan zoeken. Ik vind dit een vreemd voorstel en daarbij ook niet reëel naar de kinderen toe, 14 en 8, om binnen een korte periode 2 keer te moeten verhuizen.

Ook wil hij niet dat ik het aan iemand vertel dat hij wil scheiden. Dat mag pas als we echt uit elkaar gaan. Tot nu toe weet bijna niemand het. Alleen onze beste vrienden weten het en onze twee oudste dochters. (22 en 20 jaar)

Alles gaat thuis eigenlijk gewoon verder alsof er niets aan de hand is. Er zijn wel een paar dingen veranderd, we praten meer dan voorheen en hebben weer begrip en respect voor elkaar. Gisteren vroeg hij me waarom ik het hem zo moeilijk maak. Ik vroeg hem of hij twijfels had daarop antwoord hij negatief, zijn besluit staat vast zegt hij. Hij denkt dat het allemaal schijn is en dat ik uiteindelijk niet zal veranderen en hem alleen maar probeer terug te krijgen. Het is ontzettend moeilijk om tot hem door te dringen. Hij is weer begonnen met roken en drinkt meer dan voorheen. Ook kocht hij spontaan een nieuwe motor en ging met een vriend op motorvakantie. Hij wilde dit om te kunnen nadenken. Ik heb hem die ruimte gegeven en me op de klusjes in huis gestort. Tijdens deze vakantie heeft hij nauwelijks contact gezocht er was volledige radiostilte. Ik wist via de facebookpagina van zijn vriend waar ze waren en wat ze deden, van hem kreeg ik geen bericht. Toen de vakantie voorbij was dat wil zeggen zijn vriend terug naar huis ging is hij nog 2 dagen alleen weggebleven. Ik snapte dit absoluut niet maar heb er niks van gezegd. . Toen hij terug was gaf hij aan dat hij mij en de kinderen geen seconde gemist heeft dat deed natuurlijk pijn. Hij gedraagt zich raar en ik heb al gedacht aan een midlifecrisis.

Hoewel hij probeert me niet aan te raken te knuffelen en kussen gebeurd dat soms per ongeluk wel. Hij zegt dan sorry dat is automatisme, ik voel niks meer voor jou. Maar zodra ik (of hij mij) hem aanraak of knuffel reageert hij daar lichamelijk wel op. De seksuele aantrekkingskracht tussen ons is altijd heel sterk geweest en ook heel goed. We zijn de afgelopen weken dan ook diverse keer in een vrijpartij beland. Ik weet niet of dit nu lust of liefde is of misschien wel allebei. Maar een ding is zeker ik word er helemaal gek van. Mijn hart zegt vecht ervoor het is nog niet voorbij. Mijn hoofd zegt houdt er rekening mee dat het voorbij is en bereid je voor op het ergste. Het is allemaal zo dubbel.
lady1972
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: do 31 aug 2017, 06:54

Re: Hij zegt dat hij wil scheiden

door Team PsyNed » vr 15 sep 2017, 10:55

Beste lady1972,

Uit je verhaal begrijp ik dat je man overweegt om te gaan scheiden en dat jij dat helemaal niet wilt, wat mij een ontzettend moeilijke en verdrietige situatie lijkt voor jou.

Je geeft aan jouw man de ruimte te geven om te onderzoeken wat hij zou willen. Nu jij hem die ruimte geeft, hou jij ruimte en tijd over voor jezelf en die mogelijkheid grijp jij hartstikke goed aan door te focussen op jezelf door o.a. sport en mindfulness. Dit soort bezigheden zorgen er voor dat jij je ondanks alles goed en rustig kan voelen, wat jouw man ook ziet gebeuren. Echter voelt die verandering voor hem 'oneerlijk', alsof je je al voorbereid op een nieuwe periode zonder hem. Wellicht kun je je man nogmaals proberen uit te leggen dat jij nu tijd voor jezelf krijgt, omdat je hem ook tijd geeft. En dat je die tijd positief wilt gebruiken voor jezelf en jouw gezin.

Beslissen om wel of niet te gaan scheiden is uiteraard geen makkelijke beslissing en ik kan me voorstellen dat je man bang is voor het onbekende na een scheiding. Wat een eventuele oplossing zou kunnen zijn, is een proefscheiding, waarbij één van jullie ergens anders gaat wonen. Dit is een methode die in therapie veelal wordt gebruikt, met het doel dat beide partners meer inzicht krijgen in (individuele) mogelijkheden en te ervaren wat de anders voor hem/haar betekent. Jullie zullen in die proefscheiding met de volgende onderwerpen rekening moeten houden:

a) Duur van de proefscheiding
Het is moeilijk in te schatten wat een goede tijd is van een proefscheiding. In de literatuur worden voorbeelden van 2 weken tot 4 maanden beschreven. Vaak wordt uitgegaan van een periode van 3 maanden, maar langer kan nodig zijn.

b) Wie verlaat het huis en waar gaat diegene heen?
Het is belangrijk de details van een proefscheiding grondig door te spreken en er duidelijke afspraken over te maken. Vaak is het de man die het huis verlaat, maar het komt steeds vaker voor dat de vrouw enkele maanden uit huis gaat en de man voor de kinderen zorgt. De rolwisseling die dit eventueel met zich meebrengt, kan tot nieuwe inzichten leiden over zichzelf, de partner en de onderlinge verhoudingen. Om de beurt uit huis gaan behoort ook tot de mogelijkheden. Ideaal is het als de partner die uit huis gaat de beschikking heeft over een gehuurde of geleende ruimte waarin hij of zij alléén woont. Dit biedt de meeste mogelijkheid tot bezinning en men kan enigszins ervaren hoe het is om zelfstandig te wonen. Bovendien is het van belang dat de ruimte niet in al te schril contrast staat met de eigen woning of wat men bij een definitieve scheiding zou kunnen verwezenlijken. Wanneer iemand opeens terecht komt in een klein achterkamertje zonder comfort wordt de beslissing voor een scheiding misschien door verkeerde factoren beïnvloed. Dit kan (omgekeerd) ook het geval zijn wanneer iemand de proefscheiding doorbrengt bij lieve, gezellige vrienden of familie. Het is niet altijd (financieel) mogelijk een dergelijke ruimte te vinden, vaak is men aangewezen op logeren bij vrienden of familie. Het is belangrijk dat men in die situatie zoveel mogelijk voor zichzelf zorgt.

c) Juridische aspecten
Als een proefscheiding resulteert in een definitieve scheiding kan het voorkomen dat een van de partners probeert ‘voordeel’ uit de gang van zaken te halen. Degene die in het huis bleef zou bijvoorbeeld kunnen proberen daaraan rechten te ontlenen. Het kan verstandig zijn gezamenlijk vast te leggen dat de keuzes tijdens de proefscheiding niet als juridische argumenten zullen worden gebruikt bij een eventuele definitieve scheiding.

d) Hoe vertellen we het de kinderen? En hoe zijn de contacten met hen?
Het is essentieel dat de partners hun onderlinge tegenstellingen niet voor de kinderen verbloemen; dat de ouders eerlijk vertellen wat er aan de hand is en –het meest belangrijk- dat zij de kinderen duidelijk maken dat zij op geen enkele wijze schuld hebben aan de moeilijkheden tussen hun ouders. Het is verstandig de kinderen stap-voor-stap te informeren en niet te wachten tot vlak van tevoren als alles al is geregeld. Er moeten afspraken komen over hoe vaak en hoe lang degene die het huis verlaat de kinderen ziet. Waar gebeurt dit? Hoe gedragen de ouders zich tijdens het ophalen van de kinderen? Er is voor dit soort kwesties geen standaardprocedures. Misschien wel het meest belangrijk: Praat niet negatief over de partner, zeker niet in aanwezigheid van de kinderen. Ondanks rancune en verdriet moeten de ouders proberen elkaar tegenover de kinderen te beschermen, zelfs als dit moeilijk is. Dat zijn zij aan het welzijn van de kinderen verplicht.

d) Contacten tussen de partners tijdens de proefscheiding
Enig contact is meestal noodzakelijk, al is het maar over praktische kwesties als post, financiën, kleding en opvoeding van de kinderen. Teneinde teleurstelling bij één van de twee te voorkomen en de functies van de proefscheiding te bewaren, moeten er duidelijke afspraken zijn over de vraag hoe vaak, waar en waarover de partners met elkaar spreken. Sommige partners spreken bijvoorbeeld af één keer in de week samen te eten of iets gezelligs met de kinderen ondernemen. Dit laatste kan positief zijn, maar is alleen haalbaar als beide partners voldoende zelfcontrole hebben om hun verdriet of agressie tijdens deze activiteiten te beheersen. Dergelijke contacten blijken mogelijk indien beide partners een vetorecht hebben: zodra één van de partners vindt dat er te veel contact is, moet het hem of haar (zonder protest van de ander) mogelijk zijn het contact te verminderen of te verbreken. Als vuistregel kunnen we stellen: Het onderlinge contact moet zoveel mogelijk worden beperkt, zodat de functies van de proefscheiding in stand blijven. Hoe groter de kans op escalaties, hoe strikter de afspraken over tijdstip, duur en plaats gemaakt dienen te worden.

Ik hoop dat jullie dit enigszins zou kunnen helpen. Heel veel succes gewenst!

Vriendelijke groet,
Carmen
Psycholoog Zaandam
Psychologen Nederland (Psyned) helpt dagelijks mensen door heel Nederland met het vinden van de beste hulp. Wij willen psychologie uit de taboesfeer halen en normaliseren, zodat mensen openlijk aan hun eigen mentale weerbaarheid kunnen werken.
Avatar gebruiker
Team PsyNed
 
Berichten: 98
Geregistreerd op: do 28 jul 2016, 13:06


Keer terug naar Stel je relatie vraag aan onze relatie therapeut

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten

cron
NetJam - Web development