Ik ben 21 jaar (pas verjaart in deze maand december), mijn vriend is 31 jaar.
Wij zijn sinds ongeveer eind 2008 samen, 3 jaar samen ongeveer.
Ik hou zielsveel van hem, hij is ook mijn 1ste echt partner. En hij houdt van me.
Wij wonen 45 km van elkaar.
Ik ben nooit blijven slapen bij zijn appartement.
Hij woont alleen met zijn hond.
Ik woon nog bij mijn ouders.
Hij laat zo moeilijk zijn gevoelens zien. Daarbij probeer ik hem gerust te stellen, en daarbij heeft hij mij heel kleine dingen vertelt die hij nog nooit tegen iemand heeft verteld.
Hij heeft een slechte jeugd gehad, geen huisje, tuintje & boompje gehad.
Zijn moeder heeft nog nooit naar hem opgekeken, alleen als het kerst of nieuwjaar is, verwachten ze cadeautjes van hem, het gaat hun niet om hoe het met hem gaat of bij hem langs te komen. Zijn vader heeft hij nog nooit gekend.
Hij wil dat verwezenlijken 'het huisje, tuintje'. Een gezin hebben, wat hij nog nooit heeft gehad.

Mijn ouders zijn ouderwets, ze willen dat mijn vriend langs komt om met mij te trouwen. Ik vertel hem vaak, kom langs bij mijn ouders. Hij zegt stel je voor dat ze ons leeftijdverschil niet aanvaarden of iets anders. Maar mijn ouders hebben zelfs een grote leeftijdsverschil van 20 jaar ongeveer. Is hij bang? Is hij bang dat hij geen gezin kan stichten? Ik weet het niet meer..

Hij vindt dan dat hij éérst fatsoenlijk werk moet vinden en geld moet sparen voor ons trouw en na ons trouw. Ik vertel hem ook wel, zoek werk, spaar wat lieverd. Ik help hem bij alles, steun, liefde, volste vertrouwen, etc. Het leven is niet goedkoop als je een gezin wilt.

Hij vertelt dat hij niet gelukkig is. Hij wil contact verbreken met zijn familie. Hij wil dat ik met hem samen wakker wordt, met hem samen de dag & nacht doorbrengen. Ik vertel hem dan, aan jouw familie kan je niets veranderen.
Maar hij heeft wel aangetoond, dat hij begin 2012 een besluit ga nemen van zijn leven in het algemeen.
Dat kan zijn door onze relatie stop te zetten en door te gaan OF toch voor onze relatie door te beleven. Ik dacht als je van me houdt, kan je toch niet zomaar ons relatie verbreken.

Hij vertelt dat wij dromen, voor die werkelijkheid ' trouwen en gezin stichten samen'.

Ik hem daarbij helpen, maar weet niet hoe! Ik hoop dat er iemand is die mij ( mij & mijn vriend) kan helpen..

Met vriendelijke groeten,

Chloe

Zoek je een goede relatietherapeut in Amsterdam? Kijk dan even op: Relatietherapie Amsterdam

Beste Chloe,

Wat ik begrijp uit je verhaal, is dat je vriend zeer gesloten is over zijn gevoelens en dat jij niet tot hem kunt doordringen. Dat moet heel frustrerend voor je zijn. Je voelt je dan ook afhankelijk van zijn beslissing, waarop je helemaal geen invloed lijkt te hebben.
Aan de andere kant weet je dat hij van je houdt en dat hij niets liever wil dan een gezin stichten met jou. Het lijkt erop alsof je vriend een beetje vastgelopen is met zijn eigen gevoelens, angsten en onzekerheden.
Het zou hem zo kunnen helpen als hij hiervoor in therapie zou gaan! Maar dat is aan hem, en niet aan jou. Wat je wel kunt doen is je wanhoop aan hem uiten, niet door hem te vertellen wat hij doen moet, maar hem te vertellen over jouw eigen gevoelens. Hoeveel je van hem houdt, hoe je er voor hem wilt zijn en hoezeer je het hem gunt om zich lekkerder in zijn vel te voelen. Misschien is het een nieuw gevoel voor hem dat iemand zoveel van hem houdt. Het is voor iemand die veel heeft meegemaakt een grote klus om liefde aan te nemen, het te leren vertrouwen. Het is aan hem om het van jou ‘aan te nemen’ en te gaan leren vertrouwen op je liefde. Dat kun jij niet beïnvloeden, behalve dat je helemaal bij jezelf blijft en niet in de ‘zorgrol’ of in de rol van ‘trekker’ te gaan zitten. En dan is het voor jou de klus om te ‘verduren’, af te wachten wat zijn beweging is. Er is een mooi gedicht van Vaclav Havel waarin hij ‘hoop’ beschrijft. Hij schrijft dan ‘hoop’ is niet ergens aan werken omdat je zeker weet dat het goed afloopt, maar ‘hoop’ geeft energie om te doen wat goed is, ongeacht de afloop. Dus laat je liefde zien en aanvaard dat je geen invloed hebt op zijn antwoord.
Dat is jouw uitdaging. Veel hoop en liefde gewenst.

Petra van der Heiden
Relatietherapie Gooi

Ik dank je enorm voor je antwoord. Ik heb hem vorige jaar al een paar keren gevraagd om naar een therapeut te gaan, dat zag hij helemaal niet zitten.

Ik vertel hem ook vaak dat ik zielsveel van hem hou en dat ik het hem gun in wat hij doet om gelukkig te zijn en zijn verleden los te laten, etc. Dat doe ik al 3 jaar, sinds ik met hem samen ben.

Raar maar waar.. Een keer zegt hij, ik wil dat je mij veel aandacht geeft. En als ik hem aandacht geef, dan reageert hij de andere keer terug van, denk je dat ik niets anders te doen heb dan bellen, bellen of kussen kussen <- bijvoorbeeld.

Ik zie hem wel om de maand (1 keer), want hij heeft geen tijd om vrij te maken door zijn drukke werk. (Hij woont boven zijn zaak) En als ik bij hem ben, dan is hij alleen maar bezig met zijn werk. Hij geeft mij in die 1 x keer per maand live contact, in 6 uur tijd dat wij samen zijn, bijvoorbeeld, nog géén 1 uur tijd SAMEN 'QUALITY TIME'.

Ik hoop dat u weet hoe ik het met hem moet aanvangen.

Met vriendelijke groeten,

Chloe

Hoi Chloe,

Blijf jezelf vooral trouw en lees mijn antwoord nog eens door, vooral het stukje dat gaat over 'hoop'. want jij kunt hem niet veranderen, dat kan hij alleen zelf. Jij kunt alleen maar trouw zijn aan jezelf en je liefde uiten. Doet hij naar tegen je, reageer vanuit je hart dat dat je pijn doet en zorg voor je eigen grenzen. Vraag hem hoe hij de relatie ziet en praat er met hem over hoe jij het ziet. Met liefdevolle groet,

Petra van der Heiden
Relatietherapie Gooi

En wat betekent dit? Hij zei dit tegen een verre vriendin, ze heeft het gesprek opgeslagen en wat me bij bleef.

Waren deze woorden die hij zei tegen haar -> Ik ben nog steeds te wachten op de juiste persoon
zal, natuurlijk, ook
maar de liefde is klaar voor mij, maar ik ben nog niet klaar..


Wat bedoelt hij ermee? Waarom zegt hij zo iets tegen een verre vriendin van me?

hij wil niet iets serieus? Is dat het?

Hoi Chloe,

Ik heb geen idee wat hij hiermee bedoelt, ik ken hem niet. Ik zeg vaak tegen mensen: vraag je niet áf, maar vráág! Dus vraag het hem zelf en eis niets. Als je merkt dat je het moeilijk vindt om goed voor jezelf te zorgen en vanuit rust en innerlijke kracht te reageren op hem, zoek dan een goede begeleider/psycholoog om je te helpen je eigen gevoelens op een rij te zetten. Dat is het laatste wat ik er op dit moment van een afstand over kan zeggen. Ik wens je veel sterkte.

Petra van der Heiden
Relatietherapie Gooi

Dankje hartelijk voor je advies.

Wat zou ik er van denken, als mijn vriend tegen me zegt dat hij nu meiden wil leren over heel het land kennen als gewoon VRIENDEN en er mee afspreken, uitgaan? hij zegt dat hij niet genoeg meiden kent, en met zijn vrienden, mannen dus, vind hij het saai, vertelt hij.

hij vertelde voor de grap, gisterennacht van, ik heb morgen een afspraakje met een dik meisje van 130 kg, zij is dit en dat.
Ik werd heel kwaad. Hij zei dan, ik maak je graag jaloers, ik heb geen relatie nodig, ik heb met jou een relatie toch. Van jou vind ik er geen 2.

Wat zou ik er van moeten denken?