hond is oorzaak ruzie en rotgevoel binnen relatie

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze relatie therapeuten. Je krijgt binnen 1 werkdag antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

15 december 2016 - Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

hond is oorzaak ruzie en rotgevoel binnen relatie

door sandravos » ma 27 feb 2017, 16:04

Mijn partner houdt niet van honden. Honden zijn voor mij een belangrijk onderdeel van mijn leven, al van kinds af aan. 8 jaar geleden zijn mijn partner en ik gaan samenwonen. Omdat hij kinderen uit een eerdere relatie en co-ouderschap heeft, was het vanzelfsprekend dat mijn hond en ik bij hem, in zijn grote eengezinswoning zouden intrekken. Mijn hond is bijna 14 en echt bejaard. De tijd dat ze bij ons is, zal niet lang meer zijn, maar kan ook nog een jaar duren. Mijn ouders hebben een hond waar ze niet meer voor kunnen zorgen. Ik zou hem graag van hun over willen nemen. Vorig jaar is hij ook een zomer bij ons geweest toen mijn moeder en mantelzorger, door heupbreuk, tijdelijk uitgeschakeld was. Mijn ouders hebben nu besloten dat hij definitief niet meer bij hun terug kan. Ik wil hem graag als eigen hond hebben. Voor mijn man is dat niet bespreekbaar. Hij vindt 2 honden teveel, daarnaast vindt hij de hond stinken. Gesprekken hierover ontaarden in ruzie of huilpartij (van mijn kant). De hond komst van de hond is beladen en ik word er heel erg somber van de wetenschap dat mijn man er zo faliekant tegen is. Soms overweeg ik hem voor het blok te zetten en de hond 'gewoon' weer in huis te nemen. Soms overweeg ik zelfs weg te gaan uit pure frustratie en emotie. Het is nu een beladen onderwerp zowel voor hem als voor mij. Ik realiseer me dat de hond symbool staat voor meer dan een huisdier wel/niet in huis nemen. Ik zie ook dat hij raakt aan heel veel andere gevoelens en emoties, vooral bij mij. Voor zover ik het kan nagaan betekent de hond voor mijn man vooral een inbreuk op zijn huiselijk welzijn. Wat ik op zich ook kan begrijpen, als je niet van honden houdt is het niet prettig een hond om je heen te hebben. Met onze huidige hond hebben we een goede modus operandi gevonden. Ze kent haar plek in huis en we passen ons allemaal aan. Hoe kunnen we hier een bevredigende oplossing voor vinden? Woede, frustratie maar vooral verdriet voeren bij mij de boventoon als ik aan dit onderwerp denk. De tijdsdruk begint ook toe te nemen aangezien het moment van definitieve herplaatsing steeds dichterbij komt. Het speelt nu al bijna een jaar en ik ben bijna radeloos.
sandravos
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: ma 27 feb 2017, 15:48

Re: hond is oorzaak ruzie en rotgevoel binnen relatie

door Team PsyNed » di 07 maart 2017, 09:07

Beste sandravos,

Zo te zien heeft jouw partner al eens eerder over zijn hart gestreken wat betreft jullie huisdierendiscussie. Toen je bij hem kwam wonen heeft hij geaccepteerd dat hier ook jouw hond bij zou horen en is het, zeker voor iemand die niet van honden houdt, een teken van zijn liefde voor jou dat de hond ook bij jullie kon komen wonen.

Je partner heeft daar echter wel zijn eigen grens opgezocht en bewust besloten die over te gaan of te verleggen. In dit geval zou hij dat een tweede keer moeten doen en hij geeft duidelijk aan dat zijn grens daar in bereikt is. Als je de situatie van een afstandje bekijkt hebben jullie dus op dit moment, door jouw hond in huis te hebben, al een middenweg bereikt.

Een beslissing maken op eigen initiatief en daarmee zijn grens niet respecteren lijkt me niet de juiste weg om te gaan. Dit zal de afstand die tussen jullie ontstaan is door dit onderwerp alleen vergroten.

Wat ik mij wel afvroeg bij het lezen van je bericht is de betekenis van het overnemen van de hond van je ouders. Is het wellicht een manier om je ouders nog dichtbij je te houden? Is het een manier om nog iets voor ze te kunnen betekenen nu zij ouder worden? Wanneer we geconfronteerd worden met ouder worden en mogelijk verlies, kan afscheid nemen van huisdieren, maar ook bijvoorbeeld spullen, ons pijnlijk duidelijk maken dat we uiteindelijk ook onze ouders en andere naasten gaan verliezen. Mogelijk is jouw verdriet en boosheid dus een afspiegeling van deze confronterende situatie. Als dat het geval is, praat er dan vooral veel over met je partner. Leg geen druk op hem, maar praat over je gevoelens ten opzichte van het ouder worden, mensen verliezen, hoe je je gehecht hebt aan je ouders en wat de reden is dat dit je zo raakt.

Het verzorgen van de hond van je ouders, hoeft niet automatisch een gevoel van berusting of soelaas te bieden. Het kan je ook juist verdrietig maken, als dit jou en je partner verder uit elkaar drijft.

Ik wens je veel succes met deze kwestie.

Groet,

Team Psyned
Psychologen Nederland (Psyned) helpt dagelijks mensen door heel Nederland met het vinden van de beste hulp. Wij willen psychologie uit de taboesfeer halen en normaliseren, zodat mensen openlijk aan hun eigen mentale weerbaarheid kunnen werken.
Avatar gebruiker
Team PsyNed
 
Berichten: 169
Geregistreerd op: do 28 jul 2016, 13:06


Keer terug naar Stel je relatie vraag aan onze relatie therapeut

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten

NetJam - Web development