Lastig

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze relatie therapeuten. Je krijgt binnen 1 werkdag antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

15 december 2016 - Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

Lastig

door Geronimo » ma 01 mei 2017, 12:38

Hallo,
Ik zoek naar de meest korte versie maar dat is lastig omdat sommige dingen moeilijk te benoemen zijn. Ik ben 43 en heb sinds 2,5 jaar een relatie met een op zich geweldig vrouw van 38. Toch zijn er bepaalde “kleine” dingetjes die los van elkaar ip niet zo heel veel voorstellen misschien maar bij elkaar opgestapeld kom ik nu toch op een punt dat ik het lastig vind om te kiezen tussen “Kap ik ermee of stel ik me aan?”, gek hoe je dat dan zelf even niet meer kan zien.
Mijn vriendin heeft bevestiging gemist in haar jeugd (Geen vader, afstandelijke moeder) en in het begin van onze relatie haalde ze die bevestiging uit het aandacht zoeken van mannen.
Zo heb ik haar ook leren kennen want ik sprong te hulp toen ze aandacht zocht bij een verkeerde gozer. Toen kregen wij iets en heb ik haar duidelijk gemaakt dat wat ze deed ten eerste niet werkt en dat ik het niet trek. Het is daarna nog een paar keer bijna mis gegaan (Telefoonnr. Uitgewisseld met een stalker bijv.) en toen beloofde ze ermee op te houden. Ik zei nog dat het zo niet werkte, dat ze op zoek moest gaan naar het waarom maar ik moet zeggen dat ze dat heel knap heeft gedaan en van het 1 op het andere moment die eigenschap heeft laten vallen. Er waren nog wel wat dingetjes zoals toen ik in het ziekenhuis voor een blindedarm ontsteking kwam ze volgende dag half dronken op bezoek omdat ze op stap was geweest. Buiten die dingen waar ik moeite mee had (en heb) kwam ze als een sneltrein mijn leven binnen. Geweldige seks, we moesten maar gelijk gaan samenwonen, op m’n verjaardag renoveerde ze met een groep mensen m’n hele huis, wilde al mijn financiën regelen en ze overlaadde me met aandacht, cadeau-tjes en liefde, heerlijk op zich. Nu zijn we 2,5 jaar verder en heb ik te maken met uitspraken met “Qua sex ben ik liever lui dan moe dus jij moet het initiatief maar nemen” en “Ik voel geen emoties, nooit gedaan” terwijl ze in ons begin wel zei: “Wat ik voor jou voel heb ik nog nooit ervaren”. Mijn beste vriend heeft 3 jaar geleden zelfmoord gepleegd en als ik het even moeilijk heb op zijn sterfdag en haar support vraag zegt ze “Maar ik kende die gozer helemaal niet”. Ik heb ook al een paar gedreigd om ermee te kappen, zij zei dat ik dat niet moest doen omdat ze eigenlijk niet weet hoe een relatie werkt en dat ik haar daar gewoon mee moet helpen en niet moet dreigen met weggaan. Heeft ze volkomen gelijk in dus ben ik daar mee opgehouden en doe ik mijn stinkende best voor haar maar ik zit gewoon af en toe op een punt dat ik denk “Er klopt hier gewoon iets niet”.
Ze is 3 maanden van tevoren al bezig met feestjes, die vind ze belangrijk, ze koopt kaartjes en plant alles nauwkeurig en komt dan helemaal verrot thuis na 2 dagen terwijl ze 3 kids heeft (We wonen nog apart) en gister was ik jarig en…helemaal niks. Geen cadeau, geen kaartje, nada, ja, nog even hele verplichte sex.
Terwijl ik briefjes voor haar schrijf, zo nu en dan even iets leuk voor haar koop of maak, haar voeten masseer als ze thuis komt van een dag hard werken, etc. Op haar verjaardag had ik een een mooie foto van ons samen op een groot canvas laten drukken, die staat nu in de schuur. Komt nog bij dat ze elke maand een nieuw projectje heeft, ze besteld een opleiding van de LOI, gebeurt niets mee, ze bouwt een studio in haar huis, gebeurt niets mee. Ze neemt een abonnement op de sportschool en kapt er vervolgens mee, ondertussen van baantje naar baantje hobbelend. Ik heb wel een beetje psychologisch inzicht dus soms wijs ik haar op dingen waar ze misschien ’s naar moet kijken, ze is dan ook heel eerlijk en geeft toe dat ze aan bepaalde dingen moet werken maar doet er vervolgens dan helemaal niks mee, sterker nog, de laatste tijd ben ik het probleem. Het neigt sterk naar projectie want er worden dan allemaal dingen opgenoemd die ik niet goed zou doen terwijl ik altijd lief voor haar ben en voor haar klaar sta.
Ik zit eigenlijk nu op een splitsing, ze staat op zich wel altijd open voor mijn pleidooi maar hoe nu verder?
Ik vergeet de helft nog te benoemen en ik heb ooit een relatie gehad met een borderliner en mezelf beloofd “Dat nooit weer” en dat is hier ook niet aan de orde maar dezelfde bepaalde narcistische trekjes zitten er wel in. Diva gedrag, bevestiging vragen van iedereen behalve mij, projectie, van hot naar her springen, etc. Haar broer heeft NPD dus ik weet niet in hoe verre dit meespeelt maar er iig iets niet goed gegaan in dat gezin. Ik hou wel heel veel van haar maar ik ga niet aan mezelf voorbij zoals ik sommige mensen zie doen.
Geronimo
 
Berichten: 3
Geregistreerd op: ma 01 mei 2017, 01:39

Re: Lastig

door Team PsyNed » di 02 mei 2017, 13:38

Beste Geronimo,

Het klinkt alsof je op het moment op een belangrijk en lastig punt bent gekomen in je relatie. In het begin van jullie relatie leek jij haar vooral te hebben gered van het 'aandacht zoeken' bij de verkeerde mannen. Waarna jullie er beide helemaal klaar voor leken om in deze relatie te duiken.

Wat ik naar mijn idee nu terug lees in je verhaal is dat jij merkt dat jij op dit moment meer energie in de relatie steekt dat zij. Dus dat jij af en toe wat leuke dingen voor haar koopt of haar aandacht geeft, maar dat jij deze gebaren niet terug krijgt van haar kant. De balans lijkt in mindere mate aanwezig, iets wat aan het begin van jullie relatie wel goed zat zo te horen. Het lijkt me voor jou erg lastig om te merken dat je partner niet op dezelfde manier voor jou klaar staat, zoals jij voor haar.

Wat je zelf ook aangeeft is dat je partner een lastige jeugd heeft gehad. Dit leek voor jou dus ook een mogelijke verklaring voor haar 'aandacht zoeken'. Ik vraag me af of zij op dit moment lekker in haar vel zit? Of jullie samen kunnen praten over hoe zij haar jeugd heeft ervaren? Of dat ze hier wel eens hulp voor heeft gezocht? Dit is een invulling van mijn kant, maar het lijkt bijna alsof zij mentaal al afscheid heeft genomen, wat zich dus uit in weinig moeite van haar kant. Dit kan komen omdat jij juist de gene bent waar ze zo veel om geeft, wat mogelijk beangstigend kan zijn voor haar.

Wat ik je tot slot nog als advies wil mee geven, is dat je vooral ook bij jezelf nagaat wat jij uit een relatie zou willen halen. Wat vind jij belangrijk? Wat maakt jou gelukkig? Zoals je zelf al aangeeft, ga niet aan jezelf voorbij.

Veel succes!

Groetjes,
Nine
Psycholoog Alkmaar
Psychologen Nederland (Psyned) helpt dagelijks mensen door heel Nederland met het vinden van de beste hulp. Wij willen psychologie uit de taboesfeer halen en normaliseren, zodat mensen openlijk aan hun eigen mentale weerbaarheid kunnen werken.
Avatar gebruiker
Team PsyNed
 
Berichten: 107
Geregistreerd op: do 28 jul 2016, 13:06

Re: Lastig

door Geronimo » di 02 mei 2017, 14:19

Dank voor je antwoord. We hebben vandaag wel even goed gesproken maar denk je dat relatietherapie misschien zin heeft in deze of moet ze dat alleen doen misschien?
Geronimo
 
Berichten: 3
Geregistreerd op: ma 01 mei 2017, 01:39

Re: Lastig

door Geronimo » di 02 mei 2017, 14:21

En nee, ze zit niet lekker in haar vel.
Geronimo
 
Berichten: 3
Geregistreerd op: ma 01 mei 2017, 01:39


Keer terug naar Stel je relatie vraag aan onze relatie therapeut

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten

cron
NetJam - Web development