Moslima samen met een niet-moslim

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze relatie therapeuten. Je krijgt binnen 1 werkdag antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

15 december 2016 - Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

Moslima samen met een niet-moslim

door Mensjie » vr 14 dec 2018, 00:30

Hey allemaal.
Ik hoop op constructieve reacties, zonder vooroordelen. Vragen mogen er zeker gesteld worden. Daar sta ik voor open.

Het zit dus zo, ik ben islamitsch opgevoed en zit nu in een relatie die niet echt aanvaard zou/gaat worden door mijn familie. Ik ben ondertussen al 25jaar oud, maar zal nooit relatiegewijs een zelfstandige keuze mogen maken. Ik ben ondertussen al een jaar samen met mijn vriend. Hij was ooit mijn ex-vriend. De breuk had twee redenen 1.hij behandelde mij slecht 2. Ik wist dat mijn ouders dit nooit zouden aanvaarden. Dus die keuze was toen snel gemaakt. Maar een halfjaar later komen we elkaar terug tegen en vertelt hij mij hoeveel spijt hij heeft. Hij doet hard zijn best om mij terug te “overwinnen”. Het lukt, we waren/zijn gelukkig samen. Maar nu zit het zo, de twijfels komen weer naar boven. Ik probeer constant iets slecht te vinden in zijn persoonlijkheid en dingen die hij zegt of doet. Dit ten koste van mijn en zijn geluk. Ik blijf in een gevecht met mezelf dat wat ik doe zeer slecht is en ik ervoor gestraft zal worden. Hij is lief en eerlijk en doet hard zijn best terwijl hij geen romanticus is. Ik aanvaard zijn gebreken en hij die van mij. Maar ik kan het schuldgevoel van de opvoeding die ik heb gehad niet loslaten en dit ten koste van mijn en zijn geluk. Hoe moet ik hier verder mee omgaan? Ik word er dood ongelukkig van en kan niet meer genieten van het fysiek contact met mijn partner.
Mensjie
 
Berichten: 2
Geregistreerd op: vr 14 dec 2018, 00:05

Keer terug naar Stel je relatie vraag aan onze relatie therapeut

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Exabot [Bot] en 6 gasten

cron
NetJam - Web development