Relatieproblemen/ Man heeft add /slaapproblemen

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze relatie therapeuten. Je krijgt binnen 1 werkdag antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

15 december 2016 - Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

Relatieproblemen/ Man heeft add /slaapproblemen

door Lichtpunt » di 26 dec 2017, 18:44

Hallo!

Ik zit al een jaar te twijfelen of ik in therapie zal gaan.Ik stel het telkens uit. Het is lastig om alles in 1 keer uit te leggen..
Mijn man en ik zijn 10 jaar getrouwd. Hebben 2 jonge kinderen.. Mijn man slaapt vanaf begin van onze relatie niet op normale tijden. Vaak snachts wakker en overdag in ochtend vooral aan het slapen maar ook regelmatig overdag.. Ik heb hier nooit veel commentaar op gehad. Hij gaf aan dat dit lag aan het onregelmatig werken van mij toendertijd. Hij heeft meerdere studies gevolgd en telkens net niet (Nog een laatste jaar) afgemaakt. Ook hier kon ik mee leven. We kregen een dochter en ik merkte dat de zorg zowat alleen bij mij lag. Ik wilde graag dat mijn man ook een band op zou bouwen met mijn dochter. Uiteindelijk is er sinds 2015 ADD gediagnosticeerd. Ik was blij omdat hij medicatie zou krijgen en ik hoopte dat het beter zou gaan. Helaas voor mij bleek dit het tegenovergestelde. Daar waar ik dacht dat onze kracht was namelijk los laten kreeg ik overal feedback op en over van mijn man. Ik deed eigenlijk heel veel dingen fout. Dat jaar hebben we vaak ruzie gehad totdat er bij mij een omkeer was en ik er geen zin meer in had en Nu maar zoveel mogelijk probeer wat hij wil. Ik merk dat ik nu hier vast in kom te zitten.. Volgens mijn man verzamel ik teveel en hij heeft daar last van. Nu weet ik dat ik misschien wel wat meer bewaar dan anderen maar vind het zelf niet extreem. Maar dat terzijde. Nu met medicatie. Hij vind dat hij 10 jaar in rotzooi zit. Schoenen moeten uit als thuis ben anders heeft hij last van getik. Maar wat doe je als je even 10 min binnen ben en daarna weer Door met kleine kinderen? Mijn jongste moest ik zoveel mogelijk proberen te kalmeren als hij huilde . Terwijl ik vond dat hij best even mocht huilen. Als ik koolhydraat arm brood wil eten is dit onzin. Dat mag ik niet eten om af te vallen. Lopen midden op het voetpad als er iemand aan komt moet ik al van tevoren aan de kant lopen. Trekt me dan aan de kant. Na de onregelmatige hulpverlening waar ik werkte (had het op laast niet meer naar mijn zin en zei toen dat ik wel wilde stoppen met werken na mijn bevalling) ben ik intern aan een regelmatige baan gekomen. (2 dagen in de week) waar ik het wel naar mijn zin had. Mijn man gaf laatst aan dat hij hier niet voor had gekozen en dat hij eigenlijk wilde dat ik zou stoppen met werken. Bleek dat het voor hem lastig was mijn dochter aan het einde van de dag op te halen. Hij kan pas namelijk goed werken aan het einde van de middag en zit dan in zijn flow. Ook met mijn dochter geeft hij aan dat ik soms snauw terwijl ik duidelijk ben naar haar. En heb dan hele dag( vanaf 5 uur) kinderen om me heen gehad en ben dan moe. Ik geef al tijden aan dat ik in therapie wil. Mijn man geeft aan dat een therapeut dan zegt dat we samen moeten praten.. Ik geef aan dat dit niet goed lukt omdat als ik iets vind hij het andersom vaak vind. Mijn man is zeer intelligent/psychologie ook gestudeerd en kent diverse behandelmethoden. Ik denk niet almaalanger maar in gesprekken komt telkens naar boven dat ik het fout heb aangepakt. Ik denk dat dan ook vaak en achteraf na een tijdje denk ik dit klopt niet. Ik weet geen goede argumenten op het moment zelf en klap vaak dicht. Ik weet van mezelf dat ik moeilijke situaties uit de weg wil gaan. En anders op wil lossen en dat het daarna goed is. Maar als iets kleins niet goed gaat volgens mijn man waar hij last van heeft heer hij en ik daardoor een hele week of langer nog last van.. Hij zegt dan weinig werkt over. Mijn man zoekt zowiezo weinig lichamelijk contact zoals een knuffel of een kus. Alleen voor seks is hij wel toe voor in verleiding. Nu is het zo dat ik daar weer weinig zin in heb juist omdat hij eigenlijk nooit zegt of laat blijken dat ik gewaardeerd wordt. Mijn techniek om zoveel mogelijk nare situaties uit mijn hoofd te verbannen en te verstoppen heb ik van jongs af aan. Gewoon maar doorgaan. Ik heb sociaal werk maar ik voel me soms sociaal onhandig in prive situaties en dan voornamelijk als mijn man en ik samen ergens naar toe gaan. Ik krijg regelmatig te horen dat ik dingen niet goed doe en dus is het zo dat we eigelijk niet meer echt dingen samen doen en zeker niet met anderen samen. Nu is het ook zo dat mijn man eigenlijk geen vrienden heeft want die verwaarloosd hij Door nooit contact op te nemen maar hij is verder wel onrozetten sociaal naar anderen en op werk. Vooral op feestjes na werk. Thuis geen energie om dingen te doen. Nu geeft mijn schoonmoeder aan dat dit ook bij haar en mijn schoonvader was. Als ze vroeg of hij wat voor haar kon doen dan kon dit vaak niet maar zodra een collega of iemand anders dit vroeg kon het ineens wel. Ik kom vaak in de knoop met vriendinnen van mij die mij altijd alleen overal naar toe zien gaan met de kinderen. Weekenden heeft hij nodig om bij te komen van werken.. DusIk zorg het hele weekend ook voor de kinderen. Hij staat gemiddeld rond 12 /13.00 op en gaat in middag ook vaak nog boven werken of beneden achter computer spelletjes doen. Ik probeer regelmatig weg te gaan en ga dan ook vaak alleen met kinderen zodat hij kan bijkomen. Vraag ik hem wel heb ik mezelf er ook mee. Ik ben oververmoeid om 21.00/22.00 ben ik vaak al moe en wil slapen. Mijn man vind dit niet altijd gezellig.. Ik loop op mijn tenen om de dingen te doen zoals hij het wil maar ik blijf het verkeerd aanpakken. Als er iets uit een kastje valt of mijn dochter is boos. Het is altijd mijn fout geweest dat ik het anders had moeten aanpakken. Mijn man zegt dat ik het niet zo persoonlijk moet nemen en dat het gewoon feedback is mar ik loop inmiddels leeg en kan dit niet meer los zien. Ik zie het wel als kritiek. Daar waar mijn vriendinnen prijzen dat ik zo rustig ben zegt mijn man dat ik het anders moet doen. Als ik vind dat ik mijn grenzen aangeef en duidelijk ben naar dochter vind hij dat ik snau. Hoe kom ik hier uit? Ik twijfel of ik zelf eerst therapie moet hebben. Onzekerheid/ bewaar ik teveel? /Ben ik echt zo sociaal onhandig met anderen? /trauma's van vroeger? Ik weet het inmiddels niet meer. Ik kan hem niet veranderen maar wel mezelf... Ik hou nog steeds van hem maar hij is ongelukkig met mij en ikzelf ook. Ik kan later evt meer voorbeelden geven.. Wie kan mij hierin helpen.. o ja. Huisarts ben ik al geweest die gaf aan praktijkondetrsteuner en die zegt weer realtietherapeut. Maar omdat op zoveel onderwerpen dingen spelen (add relatie slapeloosheid (man) vermoeidheid/onzekerheid etc weet ik niet waar te beginnen. Ik woon in Utrecht..
Lichtpunt
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: di 26 dec 2017, 17:38

Re: Relatieproblemen/ Man heeft add /slaapproblemen

door Beheerder » di 30 jan 2018, 14:37

Beste Lichtpunt,

Allereerst: wat knap dat je de situatie zo goed omschrijft en hierin stappen wil ondernemen om deze te veranderen. Na het lezen van je verhaal kan ik me voorstellen dat je op dit moment even niet zo goed weet wat je moet doen.

Uit je verhaal begrijp ik dat er op dit moment meerdere dingen spelen waar je graag wat ondersteuning en hulp bij kan gebruiken. Je geeft aan dat jouw partner, nadat hij gediagnosticeerd werd met ADD en hier ook medicatie voor kreeg, jou enorm vaak feedback geeft op de dingen die je doet. Wanneer dit helemaal nieuw voor je is kan ik me goed voorstellen dat je hierdoor het gevoel hebt op je tenen te moeten lopen en hierdoor onzekere gevoelens ervaart.

Zoals je zelf al aangeeft kan het een goed idee zijn om in eerste instantie individueel in behandeling te gaan. Wat we vaak zien is dat, voordat twee partners in relatietherapie gaan, de één (of soms zelfs beiden) eerst aan zijn of haar eigen problemen wil(len) gaan werken. Dit kan een goede opstap zijn naar relatietherapie, dit omdat individuele therapie je eerst wat inzichten in jezelf kan geven voordat je gaat werken aan je relatie.

Als therapie iets is waar je voor wil gaan dan zou ik je aan willen raden om contact op te nemen met Psychologen Nederland. Zij kunnen jou helpen bij het vinden van een psycholoog die goed bij jou past en tevens aansluit bij hetgeen waar jij graag hulp bij zou willen.

Veel succes!

Groetjes,

Renée
Team PsyNed
Beheerder
Beheerder
 
Berichten: 222
Geregistreerd op: za 22 aug 2009, 10:40


Keer terug naar Stel je relatie vraag aan onze relatie therapeut

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten

NetJam - Web development