Stoppen of Doorgaan?

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze relatie therapeuten. Je krijgt binnen 1 werkdag antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

15 december 2016 - Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

Stoppen of Doorgaan?

door Yoshi1988 » ma 13 feb 2017, 09:52

Goedemorgen,

Ik ben bijna 29 jaar en ondertussen 5 jaar getrouwd met een man van buitenlandse afkomst die hierheen gekomen is om samen met mij een leven op te bouwen.
In het begin waren we blij dat we eindelijk samen een leven op konden bouwen na verschillende langdurende procedures om samen te kunnen zijn. Maar na enige tijd kwamen ook de 'problemen' om de hoek kijken.
Het nieuw zijn in een land, geen inkomen hebben, geen vaste baan etc. Daarbij kwam voor mij de druk om alles te moeten regelen zowel financieel als praktisch rauw op mijn dak. En bleek hij mij ook niet (genoeg) te ondersteunen in het huishouden. Dit leverde bij mij irritaties op. Ik regelde al zoveel en werkte 36 uur per week om alles te kunnen betalen en het ergerde mij dat ook al had hij geen of nauwelijks werk hij ook thuis niet meehielp. Vond mij vooral zeuren of beloofde tijdens zo'n ruzie dat hij meer mee zou helpen, wat vervolgens niet gebeurde.

Sinds ruim 1,5 jaar twijfel ik aan onze relatie, ik vraag me af of we nog wel samen verder moeten gaan. Ik merk dat ik weinig gevoelens meer heb voor mij man. We leven meer als broer en zus samen. Daarnaast merk ik dat ik gevoeliger ben voor aandacht van andere mannen en me relaties met hen voorstel. Vorig jaar zijn we enkele maanden uit elkaar geweest. Ik was er van overtuigd te willen scheiden maar bleef toch twijfelen. Angst? Om los te laten? Voor het onbekende? Daarom ben ik sinds september weer thuis. En ondanks dat het samen leven opzich prima gaat blijft het gevoel dat ik iets belangrijks mis, het gevoel van bij hem willen zijn, intiem willen zijn, samen dingen willen ondernemen..

Maar weer slaat dan de twijfel toe. Want hij is een lieve, leuke, spontane en zorgzame man, eentje die er voor je zal zijn als je hem nodig hebt en die wil vechten voor ons huwelijk. De vraag is alleen hoe. Ik weet het niet meer, want ergens zegt er ook een stemmetje in mijn hoofd, je bent te jong om de rest van je leven als broer en zus samen te leven.

daarnaast wil ik heel graag kinderen. Wat misschien ook een deel van de twijfels veroorzaakt. Omdat ik enerzijds nu niet aan kinderen wil beginnen omdat onze relatie slecht loopt en ik niet gescheiden een kind op wil voeden. Maar ik zonder hem voorlopig ook niet aan mijn kinder wens kan beginnen.

Afijn, ik weet het gewoon allemaal niet en wordt gek van dat enige getwijfel..

Advies?
Yoshi1988
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: ma 13 feb 2017, 09:32

Re: Stoppen of Doorgaan?

door Team PsyNed » di 14 feb 2017, 11:19

Beste Yoshi1988,

Ik lees in je verhaal terug dat je ooit heel gelukkig bent geweest met je man, dat jullie zelfs door weer en wind zijn gegaan om de relatie een kans te geven, om bij elkaar te zijn. Het immigreren en integreren in een land waar je niet vandaan komt, is bijna zonder uitzondering een moeilijk en soms traag proces. Je hebt je familie, je vrienden, je baan en je hobby's en vertrouwde omgeving ineens niet meer om je heen. Iemand is dan totaal aangewezen op jou als partner.

Als dit te lang duurt, en het lukt niet om te aarden in een ander land, kan het gebeuren dat iemand bij de pakken neer gaat zitten en in een neerwaartse, negatieve spiraal terechtkomt.

Hoezeer ik ook voorstander ben van het oplossen van relatieproblemen door middel van relatietherapie, denk ik dat het goed is voor jouw man om individueel een gesprek aan te gaan met de huisarts, een psycholoog, een therapeut of een andere professional. Dan kan hij wellicht met behulp van anderen meer aarden, zichzelf een plek geven hier in Nederland, en jou ook wat meer ruimte geven. Hij geeft aan dat hij voor de relatie wil vechten, dus wellicht kan je dit aandragen als onderdeel van jullie herstel samen.

Je geeft zelf ook aan niet meer het gevoel te hebben dat je met hem verder wil, maar ook bang bent om definitief de beslissing te maken. Dit hangt dan weer mede samen met jouw kinderwens. Uiteindelijk is het in dezen belangrijk om je een goede voorstelling te maken van hoe het zou zijn zonder je man. Probeer eens 2 dagen volledig in te voelen dat jullie samen een kindje hebben en jullie relatie dus voortzetten. Als je dat gedaan hebt, ga dan eens 2 dagen het tegenovergestelde doen (je inbeelden en vooral echt goed invoelen dat je zonder je man en zonder kindje bent). Vaak kan je op basis daarvan wel merken wat je gevoel je zegt. Laat je niet leiden door angst, maar door je waarden en wensen.

Gezegd mag worden dat je echt in een lastige situatie zit, dus dat deze beslissing ook veel moeite kan en mag kosten. Mocht je hierbij meer ondersteuning nodig hebben, kan je natuurlijk altijd individueel een psycholoog of therapeut inschakelen. Zij kunnen je helpen helderheid te scheppen.

Veel sterkte.

Groet,

Team Psyned
Psychologen Nederland (Psyned) helpt dagelijks mensen door heel Nederland met het vinden van de beste hulp. Wij willen psychologie uit de taboesfeer halen en normaliseren, zodat mensen openlijk aan hun eigen mentale weerbaarheid kunnen werken.
Avatar gebruiker
Team PsyNed
 
Berichten: 169
Geregistreerd op: do 28 jul 2016, 13:06


Keer terug naar Stel je relatie vraag aan onze relatie therapeut

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 7 gasten

NetJam - Web development