Verward

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze relatie therapeuten. Je krijgt binnen 1 werkdag antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

15 december 2016 - Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

Verward

door Wdd » wo 11 jul 2018, 05:43

Waar moet ik beginnen... Het gaat al een aantal jaren de verkeerde kant op met mijn partner (relatie van 8 jaar). Het is begonnen met seks. Op een bepaald moment was dit telkens hetzelfde. Ik deed vaak iets om de sleur tegen te gaan maar mijn probleem was dat dat nooit van hem kwam. We hebben hier gesprekken over gehad waarbij ik uitgelegd heb wat hij zou kunnen doen. Dan iets concreet afgesproken, dat hij eens met een massage zou beginnen. Hij ging dat wel eens doen zei hij. Uiteindelijk na 3 jaar heeft hij dat inderdaad gedaan.. ik heb er ondertussen vaak om gevraagd, zonder druk te zetten maar telkens kreeg ik het antwoord dat hij dat wel eens zou doen. Probleem is ondertussen dat wij dus helemaal geen seks meer hebben. Hij wil wel nog maar ik kan zijn aanrakingen niet meer verdragen. Het voelt echt alsof mijn broer mij aanraakt. Ik heb het 2 jaar geleden nog eenmaal een kans gegeven (toen ik eindelijk die massage kreeg) en dat was echt tegen mijn zin. Naast de seksuele problemen, heb ik nog nooit het gevoel had dat ik emotioneel bij hem terecht kan. Hij heeft het heel moeilijk op dat vlak. Hij loopt weg als ik ween, ziet het vaak ook gewoon niet. Ik heb het gevoel dat hij mijn gevoelens minimaliseert ipv begrip op te brengen. Alsof hij denkt dat begrip opbrengen gelijk staat aan hetzelfde voelen. Ik heb al vaak gezegd dat een knuffel vaak echt wel voldoende is. Pas op, het is echt geen slechte man hoor. Maar hij heeft al eens geantwoord op de vraag wat liefde is voor hem, en dat is zorgen dat ik niets tekort kom, eens naar de winkel gaan, in het huishouden helpen,... Maar ik heb daar dus een andere definitie van. Nu is de situatie echt onhoudbaar geworden. De bom is onlangs ontploft bij mij. Ik heb hem gezegd dat het enige wat mij nog bij hel houdt, dat dat onze kindjes, het huis en simpelweg de praktische zaken zijn. Hij vraagt natuurlijk om 100% voor hem te kiezen of weg te gaan. Maar ik vind het een heel zware beslissing. Dit zal een hele grote invloed hebben op 4 levens, dat van ons en van onze kindjes. Aan de andere kant vind ik het moeilijk om nog te vechten voor deze relatie. Ik heb heel vaak aan de alarmbel getrokken, maar het dringt precies nu nog maar door. Ik zie mij niet meer oud worden met hem. Nu is het nog complexer geworden. Er is een man waar ik vaak mee samenwerk. Ik heb het altijd al aangenaam gevonden, maar ik heb verdere gevoelens steeds kunnen afblokken. De laatste maanden is het veel intenser geworden. Smoorverliefd, dit is geleden van mijn vorige vriend. Ik kan uren naar hem luisteren, met hem praten en vooral veel lachen. Vooral die humor mis ik bij mijn partner. Het duurt soms maanden eer ik hem terug zie, en toch denk ik dagelijks aan hem. Beide situaties werken elkaar natuurlijk in de hand. Los van alles weet ik dat het nooit iets kan en zal worden met deze werkrelatie. En eerlijk, dat doet heel veel pijn. Mijn hart is gebroken en ik voel mij nog eens schuldig want ik doe mijn partner net dezelfde pijn aan als ik nu voel. Hij weet het overigens nog niet van die verliefdheid. Wat een boeltje heb ik momenteel van mijn leven gemaakt.
Wdd
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: wo 11 jul 2018, 05:15

Re: Verward

door Team PsyNed » ma 23 jul 2018, 11:40

Beste Wdd,

Wat dapper dat je ons hebt aangeschreven! Ik kan me goed voorstellen dat je hoofd nu even overstroomt door al je gevoelens.

Voor mij klinkt dit als een oplopend probleem; er ontstaat steeds meer afstand tussen jullie, je partner voelt als een broer aan. Later merk je ook steeds meer dat je je emotioneel niet bij hem kan uiten en jullie liggen niet meer op 1 lijn.

Wat ik heel goed vind, is dat je er na al die tijd toch de moeite hebt gedaan om duidelijk te maken wat je voelt. Je hebt kunnen aangeven dat het te veel voor je wordt en dat je enkel nog bij hem bent vanwege praktische redenen. Dit is uiteraard niet fijn geweest voor hem om te horen dus heeft hij je een keuze gegeven; 100% voor hem gaan of hem verlaten.

Een moeilijke beslissing, zoals je zelf ook aangeeft. Het is wel een belangrijke beslissing waar je goed over na moet denken. Zoals je zelf ook zegt heeft de beslissing invloed op 4 levens. Je bent bang om deze levens over hoop te gooien en om je kindjes pijn te doen. Maar is dat wel wat je doet wanneer je inderdaad uit elkaar zal gaan? Is het niet beter voor jullie kindjes om een gelukkige moeder te zien?

Denk er dus over na wat jou op dit moment gelukkig zal maken, wat op de lange termijn is dat beter voor iedereen. Bescherm je kinderen van een leven in een huis met spanningen en irritaties.

Wat je momenteel met je werkrelatie hebt klinkt fijn. Jullie lijken goed bij elkaar te passen. Let er alleen wel op dat je niet van de ene relatie in de andere relatie doorstroomt. Neem eerst even een moment voor jezelf.

Kan je hier iets mee? Ik hoop het wel! Mocht je er niet uitkomen, dan mag je mij even bellen. Ik ben bereikbaar op het nummer 085-4014721. Ik kan dan met je meekijken naar een psycholoog waar je terecht zou kunnen om deze vragen te bespreken.

Met vriendelijke groet,
Britt
Team Psyned
Psychologen Nederland (Psyned) helpt dagelijks mensen door heel Nederland met het vinden van de beste hulp. Wij willen psychologie uit de taboesfeer halen en normaliseren, zodat mensen openlijk aan hun eigen mentale weerbaarheid kunnen werken.
Avatar gebruiker
Team PsyNed
 
Berichten: 169
Geregistreerd op: do 28 jul 2016, 13:06


Keer terug naar Stel je relatie vraag aan onze relatie therapeut

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 7 gasten

NetJam - Web development