32 weken zwanger, Relatie dood

In dit forum kun je rechtstreeks vragen stellen aan onze relatie therapeuten. Je krijgt binnen 1 werkdag antwoord.
Forum regels
We proberen je eerste vraag binnen 5 werkdagen te beantwoorden. Probeer deze vraag zo helder en duidelijk mogelijk te stellen. Alle therapeuten werken op geheel vrijwillige basis mee aan dit forum, zelf hebben ze drukke praktijken dus hou er rekening mee dat vervolgvragen mogelijk pas later of zelfs geen antwoord meer krijgen.

15 december 2016 - Belangrijk: dit forum is in beheer van Psychologen Nederland. Wij helpen graag zoveel mogelijk mensen met inzicht krijgen in hun psyche en gevoelens en delen daarom soms de antwoorden op de hulpvragen op dit forum via onze blog. Als je hier een vraag post kan het zijn dat jouw vraag - uiteraard anoniem - behandeld wordt op onze blog op psyned.nl.

32 weken zwanger, Relatie dood

door Jennifer.E » zo 20 jan 2019, 09:42

Hooi,

Sinds we samen hebben besloten een huis te kopen gaat alles bergafwaarts. Het huis was eigelijk te duur, we hebben ons in bochten gewrongen het toch voor elkaar te krijgen, terwijl ik daar niet volledig achter stond maar ik moest mijn partner vertrouwen alles kwam goed. Ik heb toen veel gehuild en op papier gezet (financieel) en alles goed uitgerekend om afspraken te maken hoe we het dan zouden gaan doen. Financieel gezien verdient mijn partner veel meer dan mij en ik wilde wel duidelijk hebben dat ik niet financieel afhankelijk van hem zou worden en nog mijn eigen dingen zou kunnen doen.. Hoe mooi ik alles ook omschreven had en uitgerekend had uiteindelijk in de praktijk ging het natuurlijk heel anders. Ik ben nu financieel afhankelijk en het is zo erg dat ik zelfs moet vragen of ik een nieuwe bh kan kopen omdat me oude aan het slijten zijn.

Inmiddels tijdens de verbouwing ging het al snel fout, de mannen waren meer bier aan het drinken dan aan het klussen. Ik had 3 weken vrij genomen van mijn werk en heb me 3 weken uit de naad gewerkt, mijn partner probeerde zoveel mogelijk te doen vanuit zijn werk maar vaak kwamen er dan vrienden van hem na hun werk kijken na het huis waardoor het weer meer bier drinken en observeren was i.p.v echt iets voor elkaar krijgen. Inmiddels zijn we bijna een jaar verder en het huis is niet af. Er zijn wel heel wat weekenden met feestjes geweest waarin veel drank en ook drugs werden genuttigd.

8 maanden geleden ben ik zwanger geraakt, we hadden net mijn anticonceptie verwijdert omdat ik daar lichamelijke klachten door had. voordat we de condooms hadden aangeschaft bleek ik al zwanger te zijn. Dit bracht enorm veel vreugde maar ook enorm veel stress mee. financieel zit het tegen want zoals ik al aangaf is het huis eigenlijk te duur. Onze relatie zit tegen, we hebben de ene naar de andere ruzie. Ik voel me al maanden verwaarloosd en heb het idee alles alleen te moeten doen. Om het allemaal nog ingewikkelder te maken heeft mijn partner besloten voor zichzelf te beginnen (met mijn 7 maanden zwangerschap) dit om meer inkomen te krijgen. Mijn partner heeft dyslexie en geeft regelmatig aan hulp van mij nodig te hebben met zijn boekhouding en het verzenden van e-mails. We zijn nu zo ver dat ik overdag zijn mail en klantenbestand manage en hij op locatie aan het werk is. Je kan dus wel zeggen dat ik hem ontzettend steun.

maar nu komt het probleem. Sinds ik zwanger ben is het elk weekend bonje, op vrijdag gaat het fout hij komt dronken thuis en is moe, grijpt dan naar cocaine zodat hij energie krijgt en nog door kan drinken. Daardoor wordt hij een stuk agressiever, ik heb liever niet dat hij zoveel drinkt en cocaine gebruikt omdat ik weet dat ik dan het hele weekend niks meer aan hem heb. De zaterdag slaapt hij alleen en de zondag gaat het dan over hoe vervelend ik het vind dat het elk weekend zo gaat. Op zondag middag beloofd hij dan beter voor ons te gaan zorgen en meer rekening te houden met mij en zijn ongeboren dochter. Het weekend erop herhaald zich helaas het negatieve weer. De afgelopen maanden heb ik terwijl hij dronken was de confrontatie opgezocht door middel van aan te geven dat hij wel genoeg had gedronken, of dat ik het zonde vind dat hij weer snuift omdat dan heel ons weekend samen eigenlijk wel verpest is. Dit had natuurlijk totaal geen zin, want met al die alcohol en drugs op liep het natuurlijk alleen maar uit de hand. Heb bij mijn moeder mijn verhaal gedaan (minus het drugsgebruik, ik wil mijn partner niet erbij lappen). Waarop mijn moeder aangaf dat ik voortaan mijn mond moet houden als hij weer dronken is, en gewoon moet doen alsof ik het ook hartstikke leuk heb en hem pas de volgende dag wanneer hij uitgeslapen is moet vragen waarom hij weer zo dronken werd.

Inmiddels zijn we heel wat weekenden verder, en heb ik heel wat pogingen gedaan. ik eerder gestopt met werken omdat mijn lichaam de stress niet meer aan kan. 2 weken terug ben ik in het ziekenhuis belandt omdat mijn lichaam zo op is en ik het niet meer trek. De stress wordt me echt allemaal teveel. Het huis niet af, hoogzwanger, een partner die alleen rekening houdt met zichzelf. (doordeweeks is het trouwens een schat en gaat alles goed, waardoor hij mij weer zover krijgt dat ik hem toch weer help met zijn bedrijf ondanks ik lichamelijk en geestelijk gebroken ben) Het weekend is hij alleen al mijn hulp vergeten. Ik ben nu een kankerwijf en moet mijn kankerbek dichthouden want hij maakt lekker zelf uit wat hij doet. We hebben beiden verschillende keren dingen gesloopt in huis uit frustratie. Ik ben al een weekend ergens anders gaan slapen voor mijn rust. Toen ik terug kwam bleek dat mijn partner het soort van gevierd heeft dat ik weg was. (de hele avond drank en drugs)

Vorig weekend was het eerste weekend nadat ik thuis was uit het ziekenhuis, het ging wat beter en we hadden wat verjaardagen en mijn partner had beloofd het vanaf januari rustiger aan te doen want dan kwam de bevalling toch wel heel dichtbij. maar het weekend na het ziekenhuis werd hij weer ontzettend dronken, heeft hij ook weer cocaine gebruikt en stond ik met mijn dikke buik op een feestje met een man die helemaal weer in zijn eigen wereld was. Nu zou je denken waarom kap je er niet gewoon mee??! je gaat hieraan onderdoor, geloof me ik heb al zo vaak willen stoppen. Maar ik wist dat hij drugs gebruikte en ik wist dat hij van feestje houdt voordat ik hier allemaal aan begon. Ik hou zelf ook van feestjes en gezelligheid en ben vaak degene die het laatst naar huis wil. Maar door mijn zwangerschap is alles anders geworden. Ik wordt alleenstaande moeder, terwijl ik samen woon. En elke x als hij nuchter is ziet hij ook in dat het zo langer niet gaat, dat er iets moet veranderen, dat ik meer verdien dan dat hij mij nu geeft. Ik geloof hem al maanden want heb hem al zoveel nieuwe kansen gegeven. Gisteren is het weer misgegaan, na vorig weekend beloofde hij mij betere tijden maar dit weekend wilde hij weg met de jongens. Ik vraag me zo hard af, weer weg met de jongens? en ik dan? wanneer ga je doen wat je elke x beloofd?.. die vraag heb ik hem ook vandaag gesteld... en ik krijg als antwoord dat hij ongelukkig is en dat hij mij niet kan geven wat ik nodig heb.

Wat moet ik nu? ik wil geen alleenstaande moeder worden, ik wil echt geen gebroken gezin. Ik heb op dit moment een ontzettend gebroken hart en ben ten einde raad.
Jennifer.E
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: zo 20 jan 2019, 09:05

Re: 32 weken zwanger, Relatie dood

door Team PsyNed » do 24 jan 2019, 08:18

Beste Jennifer.E,

Ik vind het heel dapper dat je jouw verhaal zo hebt kunnen uitschrijven. Het is de eerste stap in de goede richting, want zo gaat het niet langer. Ik maak me erg zorgen om je situatie en ik hoop je via dit forum zo goed mogelijk te helpen.

Ik lees dat er veel is gebeurt in de afgelopen tijd en dat zorgt natuurlijk voor stress. Ik denk dat jullie daar allebei op een andere manier mee omgaan. Jij wat effectiever dan je partner... Ik lees dat jij je schouders eronder zet om alles op te lossen. Je werkt hard om het huis af te krijgen en je ondersteund je partner waar je kan om zijn projecten te realiseren. Je partner heeft een andere manier om om te gaan met stress. Ik krijg het idee dat hij het probeert weg te feesten om er zo min mogelijk over na te denken. De confrontatie is hem wellicht te pijnlijk. Ik denk namelijk dat hij absoluut wel in ziet dat er problemen zijn die opgelost moeten worden.

Jouw moeder heeft je het advies gegeven om je mond te houden over het alcohol gebruik van je partner. Aan de ene kant is dit goed omdat de confrontatie aangaan terwijl je partner onder invloed is, geen zin heeft. Aan de andere kant vind ik dat je echt wel eens mag laten zien wat het met je doet als hij zich zo gedraagt. Misschien heeft hij weinig benul van jouw gevoelens wanneer hij doet zoals hij doet.

Ik heb echter het idee dat je angstig bent om deze confrontatie ├ęcht aan te gaan. Je geeft aan dat je momenteel financieel afhankelijk bent van je partner en dat je absoluut geen gebroken gezin zou willen hebben. Tel hierbij op dat hij kort geleden heeft 'gevierd' dat je een weekend weg was. Al met al denk ik dat je angstig bent dat hij je zal verlaten wanneer je hem voor het blok zet.

De manier waarop hij momenteel in de weekenden met je om gaat is naar mijn idee niet redelijk. Hij heeft je financieel afhankelijk en onzeker gemaakt. Daarnaast houdt hij in de weekenden geen rekening met jouw zwangerschap. Maar goed, je houdt van hem en jullie krijgen samen een baby. Daarnaast is hij door de weeks een heel ander persoon. Dit maakt het voor jou lastig om en goed beeld van hem te schetsen.

Je bent momenteel hoog zwanger en dit moet je prioriteit zijn. Alles wat bij jou zorgt voor stress of andere ongezonde situaties moet je uit de weg gaan. Het kindje wat op komst is verdient het niet om op te groeien in een gezin vol ruzies, alcohol en drugs. Het kindje wat op komst is verdient het wel om op te groeien in het gezin wat jullie door de weeks vormen. Jullie werken hard, maar jullie werken samen.

Dit gezegd hebbende is mijn advies om je partner toch echt voor het blok te zetten, hoe moeilijk/risicovol dat ook kan zijn. Als hij echt van jullie houdt, zal hij bereidt zijn om zijn gewoontes van het weekend aan te passen. Jullie kindje kan namelijk absoluut niet opgroeien in een gezin waarin de vader ieder weekend onder invloed is van drank en drugs. Ik denk zelf dat je partner intelligent genoeg is om dit ook in te zien.

Daarnaast wil ik je adviseren om deze laatste weken voor je bevalling toen doen wat jij nodig hebt, zonder daarbij aan anderen te denken. Dit klinkt egoïstisch, maar uit eindelijk doe je het voor jullie kindje.

Als je hier zelf niet uit komt, is er altijd nog de mogelijkheid om hierover met een psycholoog te spreken. Een psycholoog kan je helpen in het aangeven van je grenzen en het managen van alle drukte om je heen. Dit zou eventueel ook online kunnen. Hetzelfde geldt voor je partner, maar dan is het ook belangrijk dat de psycholoog ervaring heeft met ongecontroleerd middelengebruik. Ook zo een relatietherapie nuttig kunnen zijn, mochten jullie daar beiden achter staan. Als ik je kan helpen in het vinden van een goede psycholoog of relatietherapeut, bel mij gerust even! Ik ben bereikbaar op het nummer 085-4014721.

Heel veel sterkte gewenst Jennifer!

Met vriendelijke groet,
Britt
Team Psyned
Psychologen Nederland (Psyned) helpt dagelijks mensen door heel Nederland met het vinden van de beste hulp. Wij willen psychologie uit de taboesfeer halen en normaliseren, zodat mensen openlijk aan hun eigen mentale weerbaarheid kunnen werken.
Avatar gebruiker
Team PsyNed
 
Berichten: 202
Geregistreerd op: do 28 jul 2016, 13:06


Keer terug naar Stel je relatie vraag aan onze relatie therapeut

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

NetJam - Web development