L.S.,
Het volgende doet zich binnen mijn relatie voor:
Mijn vrouw heeft een universitaire baan, waarbij ze veel samen is met collega`s. Met een mannelijke `stoeit` ze regelmatig en heeft ze andere vormen van fysiek contact agv `grappen en grollen` (door de mannelijke collega geinitieerd). Daarnaar heeft ze onlangs met collega`s een uitje gehad, waarbij een aantal overnachtingen waren inbegrepen. `s avonds, (of zeg maar liever `s nachts), met enig alcohol in het spel, vond dezelfde mannelijke collega het grappig om bij haar de kamer op te gaan en boven op haar te duiken `zodat ze wakker werd`. Ze vond dit zelf ook grappig. Nou, ik deed het gisteren ook, maar toen vond ze het heel wat minder leuk. Tot slot belt deze mannelijke collega haar regelmatig buiten diensttijd (als ie alleen in de auto zit of zich in het uitgaansleven bevindt) en vraagt hij haar regelmatig om uit te gaan.
Persoonlijk vind ik dit gedrag verre van proffessioneel en ben ik van mening dat mijn vrouw niet alleen niet mee moet gaan in dit gedrag, maar het af moet keuren. Als eerstgenoemde activiteiten (stoeien, fysiek contact) bij mij op de afdeling plaats zou vinden tussen man en vrouw, zouden desbetreffende personen al redelijk snel worden aangesproken door hun leidinggevenden, zij werkt echter in een ziekenhuis (en daar gaat het er, zoals u ongetwijfeld weet, niet zo proffesioneel aantoe). Zij stelt echter dat het allemaal heel onschuldig is en dat ik me niet druk moet maken. `Vertrouw je me niet?!`, zegt ze, als ik haar er op wijs dat ik dit niet vind kunnen. Ik zeg dan dat het nauwelijks iets met vertrouwen van doen heeft, maar dat ik vind dat ze dit soort risico`s niet moedwillig aan moet gaan. Dat vindt ze maar onzin. U begrijpt, er zijn wat spanningen.
Mijn vraag is dan ook; hoe kijkt u naar zo`n situatie?
Met vriedelijke groet,
Joep
Zoek je een goede relatietherapeut in Amsterdam? Kijk dan even op: Relatietherapie Amsterdam
