Pagina 1 van 1

komt dit nog goed?

Geplaatst: di 23 feb 2016, 10:46
door Recover
Beste,
ik ben sinds een jaar een half verliefd op een hele leuke lieve man van 39, en het mooie is, hij ook op mij. Voor hem is dit zijn eerste echte relatie. We zijn (door omstandigheden) snel gaan samenwonen en stonden op punt samen te verhuizen naar het buitenland. Ik kwam daarvoor uit een heel destructieve relatie met iemand die ondertussen pathologisch narcisme als diagnose te horen kreeg. Daar kwam zowel fysiek als seksueel misbruik aan te pas. Ik ben van nature een sterk persoon en ben uit dat dal naar boven geklommen, al is mijn zelfvertrouwen nooit meer hetzelfde geweest. Enkele maanden geleden kwam ik weer met zo'n persoon in aanraking op het werk. Daar ben ik opgestapt omdat ik door die persoon opnieuw werd gekoeioneerd en beroofd van mijn zelfvertrouwen. Het lijkt echter alsof sindsdien bepaalde situaties herinneringen opriepen en bepaalde aspecten terug boven kwamen drijven. Ik voelde me mezelf weer verliezen en had het opnieuw moeilijker. Ik kon daar moeilijk met mijn vriend over praten, omdat hij vaak emoties mijdt. Ik denk dat hij erg heeft geleden me zo te zien, ik reageerde veel op hem af of kroop in mijn schulp. Begin januari gingen we samen op reis en heb ik daar voor mezelf alle restanten van pijn achter gelaten, zodat ik enkel nog vooruit zou kijken naar de mooie vooruitzichten die we samen hadden. Een week nadien vertelde hij me echter, na een lange periode van stress op zijn werk, dat hij het allemaal niet meer wist en tijd nodig had, en hij vroeg om hem met rust zou laten. Sindsdien is het alsof hij alle emoties blokkeert. Op n enkele keer afspreken na, mijdt hij ook alle contact. Als we elkaar zien huilt hij en lijkt hij echt vast te zitten. Hij zegt dat hij me graag ziet maar het allemaal niet meer weet. Maar eens bij me vandaan legt hij alles naast zich neer. Hij probeert elke confrontatie uit de weg te gaan en maakt zo communicatie onmogelijk. Zijn vrienden zeggen dat ie van een pauze spreekt, als ze al op de hoogte zijn. Ik heb hem via email uitgelegd wat er in me omging en dat ik dat heb kunnen plaatsen, maar ik heb geen idee of hij die gelezen heeft. Het is een heel dubbel gevoel voor me, gezien ik me langs de ene kant sinds lang beter in mijn vel voel, maar het idee dat ik daarmee de persoon van wie ik hou heb weg geduwd doet me veel verdriet. Ik mis hem en wil ons graag nog een kans geven. Denk je dat er een mogelijkheid is dit goed te maken (zo ja, op welke manier pak ik dit best aan?), of kan ik maar beter opgeven en doorgaan zonder hem?